38 Kuala Lumpur donderdag 30 maart t/m maandag 3 april
donderdag 30 maart
Als we Kuala Lumpur, 30
8’ 56” NB, 1010 41’ 53” OL, naderen met het busje (zie vorige hfst) zien
we de skyline van deze wereldstad al. Net zo’n spannend gevoel als mijn eerste keer
New York. Wouw, daar zien we de Petronas Towers
waarmee KL (Kee el zegt iedereen) zich op de kaart gezet heeft in de ’90-er
jaren. De stad in, neemt even tijd vanwege het verkeer, maar om half drie
stappen we uit in hartje stad. Dat is vlakbij ons guesthouse, even een paar
straten door de hitte sjouwen met de rugzakken. Er wacht ons een kleine
tegenvaller: de kamer is ongeveer net zo groot als een tweepersoonsbed en voor
toilet en douche is het delen. Dat is niet onze bedoeling, de dame bij de
receptie begrijpt het en we krijgen een free upgrade naar het zusterhotel op 6
minuten loopafstand. Geer gaat eerst kijken zoals altijd voordat we ja zeggen.
En het is goed. Dus we verkassen naar het “Hotel 1000 miles”, daar is het klein
maar fijn en modern. En aan de rand van China Town en het Colonial District.
Het kan niet beter.
We gaan de stad verkennen en
zijn gelijk al onder de indruk van deze enorme stad, bruisend van leven, met
een centrum van Islamitische architectuur, die tegenwoordig is aangevuld met
moderne hoogbouw. In het centrum, bank na bank na bank in de mooiste en hoogste
gebouwen. Hetzelfde zien we in andere wijken, vanuit de metro en bij de moderne
Golden Triangel. Het houdt niet op, het lijkt ons wel groter dan New York
Manhattan, al is dat waarschijnlijk niet waar. En niet alleen de hoge gebouwen,
maar de hele sfeer is bruisend. Levendige markten, China Town en Little India,
veel tempels en moskeeën. Een café waar eind van de middag de bankjongelui zich
voor een biertje verzamelen, aan statafels met uitzicht over de rivier en de
stad. In veel cafés en restaurants kun je trouwens geen alcohol krijgen, maar
het is daarom niet minder bruisend en levendig. En als klap op de vuurpijl
ontdekken we de laatste avond dat we een dakterras in het hotel hebben met
uitzicht op de KL TV Tower die steeds van kleur wisselt en de Petronas Towers erachter. We zijn er een beetje lyrisch
van.
We beginnen bij het verkennen
deze 1e middag met een kopje koffie vlakbij het hotel. Dan lopen we
door hartje Chinatown, de Jalan Petaling en andere straatjes met veel kramen en
winkeltjes, bezoeken een klein tempeltje (See Yeoh tempel) en een tempel die
net dicht gaat.
See
Yeoh Tempel
Sri Maha Mariammam Temple
We
verwachten dat de grootste Hindoe tempel in KL, die merkwaardig genoeg in
Chinatown staat, ook wel dicht zal zijn. Maar
nee hoor, hij is open en er is een groot gebeuren aan de gang: een rijke
familie heeft een feest georganiseerd waarmee zij hun dank aan de verschillende
goden wil uitdrukken. De gehele familie en vrienden zijn naar de tempel gekomen
voor een groot en zeker een uur durend ritueel, waarbij gebeden en geofferd
wordt, zegeningen worden uitgedeeld en rondgangen achter de muziek aan worden
uitgevoerd. We kijken naar de mannen die in het “heilige” de cadeaus plaatsen
en de god overgieten (dat wordt met acht verschillende vloeistoffen gedaan, 8
is het heilige getal bij de hindoe’s, melk, cocosmelk, een gele substatie,
uitpersen van sinasappelen, enz.) wat we elders nooit konden zien of alleen
door een kier van een gordijn glurend), ze komen dan naar de aanwezigen om
water en later “verf” voor op het voorhoofd uit te delen. En ze gaan met
olielichtjes langs waar ieder z’n handen boven houdt en dan met de handen over
het gezicht wrijft. Een meneer legt ons van alles uit en benadrukt dat het zo
belangrijk en fijn is dat we gekomen zijn. En je voelt hem al aankomen: we
moeten beslist straks na het ritueel mee eten aan de ronde tafels die er al
staan. Dat doen we niet, we wandelen verder.
de Mariamman Tempel
in alle nissen beelden van diverse goden; hier Ganesha
in een zijtempel
de gratification ceremonie
de familie die eer komt bewijzen en gunsten komt vragen
de mannen die in het “heilige” de cadeaus plaatsen gaan met
olielichtjes langs waar ieder z’n handen boven houdt en
dan met de handen over het gezicht wrijft.
Nog enkele straatbeelden van
deze eerste halve dag:
fleurige wijk Chinatown
de straat bij de Central Market
We eten uiteindelijk in een
restaurant bij een hostel behorend niet te ver van ons hotel een lekkere Maleise schotel, omdat we de aangeraden restaurant in de central market niet aandurven.
vrijdag 31 maart
Vandaag lopen we heel wat af en
we zien ontelbaar veel gebouwen, eerst in het Colonial District, dan lopen we
weer door China Town naar het oude spoorwegstation, we bezoeken het Nationaal
Museum en komen in KL Sentral, dat is het nieuwe centrale station dat
supermodern is met een vijf verdiepingen hoog winkelcentrum. Daar komen we om
met de monorail naar Little India te gaan (onderweg veel van de stad te zien),
die we ook nog van N tot Z doorlopen. Wat kan een mens toch veel zien op één
dag!
Hieronder achtereenvolgens wat
we allemaal zien.
Colonial District met Merdeka Square
Als we vanuit het plein een rondgang maken, krijgen we
een hele reeks gebouwen in Islamitische, Moorse stijl te zien. Er moet eind 19e eeuw veel rijkdom geweest zijn om
zoiets moois te maken, zo groots aangepakt. De meeste gebouwen zijn ontworpen
door de stadingenieur Spooner en de architect Morman (later vervangen door
Hubbock).
Waarbij we opmerken dat de prachtige Islamitische
architectuur er nu wel anders uitziet met de enorme hoogbouw erachter. Een gans
andere skyline. Het zijn haast allemaal banken die ongeveer in een cirkel
rond dit plein staan, zeker 10 bij elkaar, het ene nog mooier en sjieker dan
het andere: geld speelt geen rol, of in dit geval juist DE rol.
Jamel
moskee
Dit is een hoogtepunt van de Moorse
architectuur. Helaas kunnen we er niet in vanwege verbouwing. Het gebouw ligt
prachtig op de splitsing van de Gombak (westelijkst en hoofdrivier) en de Klang
rivier
de volgende dag vanaf de
trap van het treinstation
Textielmuseum
Het textielmuseum is een van de
koloniale gebouwen; we willen er een andere keer graag binnen gaan kijken. Een
afwisseling van rode stenen en witte gepleisterde banden in islamitische stijl,
met uivormige bollen op de achthoekige torentjes.
Moghul
House
Het Moghul house is in 1898 gebouwd voor
de regering gebouwd in als een soort drukpers huis, om aan de groeiende
behoefte aan het drukken van regeringsdocumenten tegemoet te komen. Nu zetelt
het City House, de plaatselijke VVV, in. We krijgen info over stadstours, over
de bus naar het Orang Asli museum komen we niet te weten wat we weten willen.
Royal
Selangor Club in 1884 gebouwd als een
“social Cricket club” voor de dan toenemende expatriate gemeenschap
St.
Mary’s Cathedral
Waar we natuurlijk even naar binnen
gaan. Er is een dienst met twee dominees aan d egang die lang bidden, samen met
een klein groepje gelovigen.
Vroegere
High Court Building
Nog een gebouw in Moorse stijl, dat nu
door het Ministerie van toerisme wordt gebruikt
High Court Building
Sultan
Abdul Samad Building met de Clock Tower
Het eerste Moorse gebouw, een gebouw
voor de regering gebouwd.
Het
oude Stadhuis, waar nu theater is:
de Oude City Hall
Hieronder enkele foto’s van moderne gebouwen
die we vandaag rond het Merdeka plein zien en later als we naar het station
lopen (koffie in het Arch café) en nog later vanuit de monorail.
deze vinden we heel mooi, er zit een twist in het gebouw
ook deze vinden we mooi
vanuit de monorail en metro deze en volgende foto's
Het
oude railway Station en KTM gebouw
Ook in de Moorse stijl evenals het KTM
gebouw, vermoedelijk nu het hoofdkantoor van he spoorwegen.
het oude Railway Station
het station van binnen
het KTM gebouw
een mooie bol van het KTM
gebouw
in het KL Sentral, het
nieuwe station is een heel winkelcentrum.
Wat een tegenstelling met de oude
architectuur en leefwijze!
Nationaal
Museum met Etnologisch museum erbij
Bij het Nationaal museum is een
eenvoudige lunchplaats en daarna gaan we het museum in. Het heeft 4 afdelingen
in 2 verdiepingen: de prehistorie en bronstijd etc. , de koninkrijken, de
koloniale tijd en de tijd sinds 1957, de onafhankelijkheid.
Over de oude tijd leren we dat Maleisië,
Vietnam, Sumatra, Kalimantan en Java aan elkaar vastgezeten hebben. De laatste
ijstijd is 20.000 jaar geleden, de zeespiegel is dan120 m beneden het huidige niveau.
Genoemde gebieden vormen in die tijd het Sunda platform. Rond 18.000 jaar
geleden werd het klimaat warmer en tijdens het Holoceen 10.000 jaar geleden
ontstaan de eilanden zoals ze nu bestaan. Mensen moeten landinwaarts vluchten
en gaan in de bergen en grotten wonen.
We leren ook over een “homo-Erectus”
skull, de “Java-mens” die gevonden is en 50.000 jaar geleden geleefd moet
hebben.
Sunda en Sahul Platform
Graf met leistenen bedekt is een van de voorbeelden van hoe men mensen
begroef cq van het feit dat er mensen waren in die tijd
vlieger in het etnologisch museum
Krissen zo typisch voor deze landen
wajanpoppen / schaduwmarionetten
De tijd rond de onafhankelijkheid: de
communisten worden daarbij wel als heel kwalijke groepen neergezet.
In het hele museum komen vooral de
Maleiers aan de orden, de Chinezen, Orang Asli, etc. minder.
Het etnologisch museum gaat veel over
spelletjes die de groepen doen, er zijn slechts een of twee beelden van de
Orang Asli.
Little India
Little India
Met de monorail gaan we naar Little
India. Daar bezoeken we de beroemde markt, Chow Kit.
Voor de rest zien we niet echt Indiaas
in deze wijk, al kan het zijn dat we net een of twee straatjes missen. We zien
zo goed als geen Hindoe mensen, alleen maar moslim.
in Chow Kit, afdeling hoofddoeken
afdeling vis
langs de weg een groep jongeren die fotos en selfies neemt; wij moeten er ook op
Als we Little India helemaal hebben
doorgelopen, komen we vanzelf in China town, vlakbij ons hotel. Kees vindt een
mooi biercafé met uitzicht op de rivier en bankgebouwen. Er zijn veel jongelui,
we schatten in veel bankmensen die na hun werk op vrijdag komen uitblazen. Het
doet ons denken aan bij het theater in Sydney en aan Londen.
We eten nassi en gebakken rijst bij de
Central Market in een geheel Chinese foodstall Yusoof. In de Indiase wijk
konden we niets naar onze zin vinden, durfden het niet aan.
zaterdag
1 april
Met de trein naar Gombak een km of 25
ten N. van KL, een buitenwijk of statelietstad. Voor de Batu Caves en het Orang
Asli museum.
Batu
Caves
Kalksteengrotten ten noorden van Kuala
Lumpur in de wijk Gombak, bevatten de Batu Caves. Eind 19e eeuw
overtuigen Indiase hoogwaardigheidsbekleders de Britten dat de grotten een
ideale eredienst plaats zijn. er komen duizenden pelgrims om te bidden bij het
graf van Lord Murugan of ook wel Lord Subramaniam. Een geweldige trap moet je
opklimmen, langs het goudgekleurde beeld van Lord Murugan.
We klimmen de trap op, draaien ons soms
om teneinde over de stad uit te kijken en komen dan in een grote druipsteengrot
met mooie openingen naar de hemel boven. Een prachtig gezicht. En weer heel
veel bidden, vereren en alles wat erbij hoort aan beelden en gelaat wassen.
Weer een belevenis, nu een Hindoe grot, tot nu toe niet meegemaakt, in al die
jaren alleen Boeddha grotten gezien.
de trappen bij de shrine van Lord Murugan; met de Lord als standbeeld onder aan de trap.
uitzicht vanaf de trappen over de stad
in de Cave boven aan de trappen
in de grot mooie doorkijkjes
…. en mooie begroeiing
Later is er een tempel gewijd aan Ganesh bij gebouwd.
En de Ramanaya grot met het verhaal van
Rama, Lakhsman en Sathrugan en nog enkelen uitgebeeld. Eerst geboren worden van
de tweeling Lakhsman en Sathrugan uit koningin Sumitra, dan onderricht krijgen.
De tweeling verslaat demonen die rituelen verstoren. Dan moet Sita bevrijd
worden. Tenslotte leidt Ravana de strijd tegen Rama. Aan het eind eren Rama en Sita Lord Shivahet bos in, die puurheid/ liefdadigheid (chasity) bewezen heeft.
Bij de ingang staat een mooi gedicht van
Krishna:
Whatever happened is good .
Whatever is happening is also good.
Whatever that will happen that also willl be good.
What did you loose that you are crying for?
What did you bring which have you lost?
What did you create that is destroyed?
Whatever you have taken, is only taken from here.
Whatever you have given, is only given from here.
Whatever is yours today,
Will belong to someone else tomorrow.
On another day,
it will belong toy et another.
This inevitable change
is the law of the universe and
the objective of my creation.
Bhagavan
Sri Krishna
|
een wachter bij de ingang van de Ramayana cave
de Ramaya Cave; de paarden geven de strijd met Rama aan
in de Ramaya cave het
verhaal van Rama, hier Rama,
Lakhsman en Sathrugan leren Veda’s (knowledge)
Na deze grotten en het eten van een
soort pannenkoek (Indiase naam even kwijt) met een taxi naar het museum dat in
dezelfde richting ligt.
Orang
Asli museum
Een eenvoudig, maar goed opgezet museum
over deze etnische groep die in drie hoofdgroepen en die weer in 18 subgroepen
zijn verdeeld.
Drie groepen Orang Asli:
Negrito 5.009
2,8 %
Senoi 97.856 54,9
%
Proto Maleiers 75.332 42,3 %
Totaal 178.197
Wij denken dat wij in Taman Negara de
Boteq gezien hebben, in district Kelantan. Totaal 13..457 iOrang Asli in
Kelantan, waarvan 1.381 negrito, waarvan weer slechts 504 Boteq.
We zien dat men heel verschillend woont,
ook verschillende gebruiken heeft. Er zijn bv. eenvoudige hutjes, maar ook
longhouses op palen waar tot 12 families kunnen wonen. (De info spreekt zich
tegen: er staat ook dat in de longhouses de ongetrouwde kinderen wonen).
Er wordt ook politieke info gegeven over
de tijd voor en na de onafhankelijkheid van Maleisië. Net als in het Nationaal Museum gisteren, komen
de communisten er als de boosdoeners uit die de Orang Asli dwongen hen te
steunen in de guerilla (wat ook wel zo geweest zal zijn)
de verschillende huizen van de Orang Asli
maskers gemaakt van boomwortel
kleding van boombast
voorkomen van de 3 hoofdgroepen: Negrito 2,8%, Senoi 54,9% en Proto Maleiers 42,3 %
Er zou een bus 174 rijden van en naar
het museum en die zou dichtbij ons hotel stoppen. De museumdame en anderen
(o.a. het lokale hospitaal van Gombak) hebben het over een andere bus en
overstappen in Chow Kit (waar we gisteren met metro zijn geweest). De bus die
om de 20 minuten rijdt komt na een half uur aan en dan gaat de chauffeur
minimaal een half uur pauzeren. Frustrerend: de bus staat met open deur gereed,
maar hij gaat niet. Als we een uur gewacht hebben, komt er een taxi langs en
daarmee gaan we naar het station van Gombak, waar de rode lijn ons naar de
halte vlakbij ons hotel brengt. We zouden net de excursie van de “VVV” kunne
halen die om half zeven begint, maar als we uit de trein stappen dondert,
bliksemt en giet het. We wachten een half uurtje met anderen op de trappen en
dan wagen we het erop. Niet om naar de excursie te gaan, het is nog steeds te
nat, maar om bij ons café van gisteren met uitzicht op de rivier een bier te
drinken dat we naar ons idee verdiend hebben. we eten ergens anders omdat dit
café op zondag geen diner serveert.
Het is een enerverende dag, zeer naar
genoegen.
zondag
2 april
De Petronas
Towers staan als een van de twee hoogtepunten op het programma. Je komt
er makkelijk met de metro richting Gombak, dezelfde van gisteren naar de Batu
Caves.
Zoals al gezegd zet Kuala Lumpur
zich hier midden negentiger jaren mee op de kaart: de hoogste (675 m) torens van de wereld. Nu is dat al weer
ingehaald. Het blijft een imposant gebeuren. Niet alleen de torens, maar ook
alles wat erbij is, de restaurants, het park,
koffietenten met alle vormen van gebak,
de veelheid aan winkels in het gebouw onder de torens, met alle sjieke westerse
merken: Guji, Dior, etc. wat we hier en ook in andere centra vreemd vinden, is
dat we geen Apple winkel vinden en Apple ook bijna niet adverteert. Waar je de
torens opgaat, staat niet zo duidelijk aangegeven tussen al deze overdaad. Er
zijn wel goed infobalies, dus we vinden het. Moeten tot half een wachten en
doen dat door in het park te lopen, te zien hoe mooi de fonteinen spuiten, de
mooie aanplant te bewonderen, te kijken naar het geplas van de kinderen in de
vijvers van en natuurlijk de torens en de gebouwen eromheen vanuit alle hoeken
te bekijken.
Tevens lopen we het park bij
Petronas Towers uit om naar en dichtbij gelegen Moskee te gaan en naar een
Chinese voorouder tempel inclusief Boeddha tempel te gaan. Je ziet bijna
letterlijk het oude geloof ingeklemd tussen het nieuwe geloof.
We zoeven omhoog en hebben de
prachtigste uitzichten.
de twee Petronas Towers
te Towers met het park ervoor
artist impression van een van de torens
uitzicht van Bovenaf
een toren van vlakbij
later vanuit de stad met de ondergaande zon erop
de moderne moskee
de moskee van binnen
en een traditionele Chinese tempel te midden van alle hoogbouw
een woonflat met afhangende planten, heel mooi
Kampong Bahru
Het tweede deel van de dag kan
niet meer in tegenstelling staan met deze overdaad en luxe. We bezoeken een
wijk aan de rand van deze nieuwe wijk, waar nog steeds volop gebouwd wordt, de
wijk Kampong Bahru, waar we met een enthousiaste gids van het toeristenbureau
drie uur rondlopen. We lopen vanuit de torens naar de wijk, zoeken een tijdje
naar het startpunt van de wandeling vanwege een misleidende foto en dan gaat de
rondleiding beginnen. Kampong Bahru is een dorp in de stad dat nog is zoals het
vroeger was. Er zijn houten huizen, kleine straatjes. De armoede die we hier
zien staat in schril contrast met het gebeuren er direct naast. Dat moet wel
spanning opleveren denken wij. Het is niet bestaanbaar, maar het bestaat.
Alleen mensen die Maleis zijn
kunnen in deze wijk wonen, ze hebben een eigen wettelijke status, vallen
(deels) buiten de KL gemeenteraad. Er is een sultan, eigen vlag en zo meer. We
krijgen uitleg over de cultuur, waarbij heel veel over het eten gaat: welke
groentes, hoe het wordt gekookt, hoe de mensen hun bord opscheppen en later
betalen. en aan het eind – als het al donker is – lopen we over de markt met
vele kruiden en allerlei groentes waarvan we er een aantal voor het eerst zien.
We horen ook over de plannen
voor renovatie: projectontwikkelaars willen hoge prijzen betalen voor de grond
die hier natuurlijk peperduur is. De huidige generatie wil over het algemeen
niet verkopen en als niet iedereen het eens is, over de plot die de
ontwikkelaar wil kopen, gaat de verkoop niet door; 1 familie kan het dus tegen
houden. Men bedenkt wel slimme dingen om geld te verdienen: lege terreintjes
worden als parkeerplaats verhuurd, in een flat worden studenten gehuisvest,
etc.
Het is een heel interessante
rondleiding.
huis van een belangrijk persoon
in de wijk
typische bedrijvigheid: kapper, schoenmaker en apotheker/ natuurgenezer naast elkaar
markt
de moskee bij avondlicht
kruiden op de markt
de Petronas torens vanaf kampong Bahru
Om acht uur gaan we nog naar
Bukit Bintang, het zoveelste luxe winkelcentrum. We lopen wat rond en vinden
een hele “eetstraat” met westerse restaurants. Je kunt in een café waar we
eerst neerstrijken, niet eens Maleis bier drinken (Tiger).
We eten Italiaans en gaan met
een omweg met de metro richting hotel: we stappen de verkeerde richting in,
gaan weer terug en als we over willen stappen op de andere metro, is het elf
uur geweest en is de metro dicht. Een taxi brengt ons naar het hotel
maandag 3 april
Dit is de extra bijgeboekte dag
in KL. Graag lopen we nog een keer door de Petalung straat en we bezoeken de
Kuan Tee /Kwong Siew tempel die donderdag om vijf uur dicht ging. Er is een
groep mensen van een bedrijf die gezamenlijk de zegen komen vragen van de
goden, de spirits en de voorouders.
Kuan Tee Tempel
Old China Café
Toevallig lopen we er langs, het
ziet er donker uit, we proberen toch een kopje koffie. En we blijken terecht
gekomen te zijn in de voormalige winkel van een van de oudste Chinese gildes van begin 20ee eeuw, de Selangor &
Federal Territorial Laundry Association. Anders dan de meeste
handelsassociaties die van één clan zijn, is dit gilde open voor diverse
dialecten. De wasserijassociatie verhuist als de zaken in de 30-er jaren goed
gaan naar dit pand. Er zijn nog 2 originele Feng Shu spiegels die voorspoed
voorspellen als ze tegenover elkaar hangen. De meeste van deze winkels van voor
de 1e WO zijn al afgebroken of soms gerenoveerd. Deze heeft nog
allerlei originele details, zoals de houten deuren en klapdeurtjes. Met de
rentecontrolewet van 1999 worden de huren heel hoog, voor velen een reden om te
vertrekken. We drinken er echte Maleise
koffie, in een theepotje geserveerd, alleen doen wij het zonder melk en suiker.
Chan See Shu Tuen tempel
Dit is volgens de Rough Guide de
grootste Chinese tempel van Chinatown, gebouwd rond de eeuwwisseling van de 20e
eeuw. Eigenlijk meer een familiehuis van de clan met de naam Chan en Tan. Er
zijn prachtige driedimensionale friezen van Zuid-Chinese architectuur die
gebeurtenissen uit de Chinese geschiedenis en mythologie uitbeelden. En de
tempel zelf heeft aan de zijkant een andere structuur dan we gewend zijn.
Brickfields
Dan willen we naar Brickfields,
het moet dichtbij de laatste tempel zijn, net onder Chinatown. Helaas, door
opbrekingen en de foute kant op lopen we drie kwartier door de grote wegen
onder en langs hekken en de hoge viaducten van de metro of monorail om weer in
Chinatown aan te komen. Wel hebben we een extra moskee gezien.
Moskee Albukhary
Little India Brickfieds
Met de metro nu naar KL Sentral
en vandaaruit zijn we direct in de straat waar we wezen moeten, Brickfields, de
andere Little India wijk, nu vooral veel Tamils. . Een welverdiende lunch
vlakbij het monorail station en we lopen Brickfields af en op. Het bestaat
uit één brede straat met allemaal
winkeltjes en op de straat gekleurde bogen, en een dwarsstraat. Vlak naast alle
hoogbouw is het net weer zo’n vreemd iets als Kampong Bahru gisteren. Het is
goed om geweest te zijn en de sfeer te proeven. Het is er meer Indiaas dan in de
wijk Little India waar we 2 dagen eerder zijn geweest.
de straat is geflankeerd met gekleurde bogen
de hoogbouw naast de wijk
een bekende fontein
een beeld van een bruid op hetzelfde pleintje
Indiase winkels
dame op straat in mooie sari
Indiase koopwaar voor tempels en huistempeltjes
Textielmuseum
Met de metro gaan we naar het
textielmuseum om dat nu van binnen te bekijken. De diverse batik technieken
worden beeldend uitgelegd en er zijn prachtige stoffen te bewonderen. Nog voor
zessen zijn we uitgekeken en lopen we terug naar het gebied van de central
market voor een biertje op het inmiddels vertrouwde adres. En dan door naar het
Old China Café om te eten.
In het hotel pakken we snel en
we mijmeren nog na op het dakterras van het hotel met uitzicht op de KL Tower.
Een prachtige afsluiting van 4,5 dag Kuala Lumpur.
Kuala Lumpur by night
vanaf ons hotelterras



































































































Geen opmerkingen:
Een reactie posten