zaterdag 1 april 2017

38 Kuala Lumpur donderdag 30 maart t/m maandag 3 april


38 Kuala Lumpur donderdag 30 maart t/m maandag 3 april

donderdag 30 maart 
Als we Kuala Lumpur, 30 8’ 56” NB, 1010 41’ 53” OL, naderen met het busje (zie vorige hfst) zien we de skyline van deze wereldstad al. Net zo’n spannend gevoel als mijn eerste keer New York. Wouw, daar zien we de Petronas Towers waarmee KL (Kee el zegt iedereen) zich op de kaart gezet heeft in de ’90-er jaren. De stad in, neemt even tijd vanwege het verkeer, maar om half drie stappen we uit in hartje stad. Dat is vlakbij ons guesthouse, even een paar straten door de hitte sjouwen met de rugzakken. Er wacht ons een kleine tegenvaller: de kamer is ongeveer net zo groot als een tweepersoonsbed en voor toilet en douche is het delen. Dat is niet onze bedoeling, de dame bij de receptie begrijpt het en we krijgen een free upgrade naar het zusterhotel op 6 minuten loopafstand. Geer gaat eerst kijken zoals altijd voordat we ja zeggen. En het is goed. Dus we verkassen naar het “Hotel 1000 miles”, daar is het klein maar fijn en modern. En aan de rand van China Town en het Colonial District. Het kan niet beter.

We gaan de stad verkennen en zijn gelijk al onder de indruk van deze enorme stad, bruisend van leven, met een centrum van Islamitische architectuur, die tegenwoordig is aangevuld met moderne hoogbouw. In het centrum, bank na bank na bank in de mooiste en hoogste gebouwen. Hetzelfde zien we in andere wijken, vanuit de metro en bij de moderne Golden Triangel. Het houdt niet op, het lijkt ons wel groter dan New York Manhattan, al is dat waarschijnlijk niet waar. En niet alleen de hoge gebouwen, maar de hele sfeer is bruisend. Levendige markten, China Town en Little India, veel tempels en moskeeën. Een café waar eind van de middag de bankjongelui zich voor een biertje verzamelen, aan statafels met uitzicht over de rivier en de stad. In veel cafés en restaurants kun je trouwens geen alcohol krijgen, maar het is daarom niet minder bruisend en levendig. En als klap op de vuurpijl ontdekken we de laatste avond dat we een dakterras in het hotel hebben met uitzicht op de KL TV Tower die steeds van kleur wisselt en de Petronas Towers erachter. We zijn er een beetje lyrisch van.


We beginnen bij het verkennen deze 1e middag met een kopje koffie vlakbij het hotel. Dan lopen we door hartje Chinatown, de Jalan Petaling en andere straatjes met veel kramen en winkeltjes, bezoeken een klein tempeltje (See Yeoh tempel) en een tempel die net dicht gaat.
See Yeoh Tempel

 

Sri Maha Mariammam Temple
We verwachten dat de grootste Hindoe tempel in KL, die merkwaardig genoeg in Chinatown staat, ook wel dicht zal zijn. Maar nee hoor, hij is open en er is een groot gebeuren aan de gang: een rijke familie heeft een feest georganiseerd waarmee zij hun dank aan de verschillende goden wil uitdrukken. De gehele familie en vrienden zijn naar de tempel gekomen voor een groot en zeker een uur durend ritueel, waarbij gebeden en geofferd wordt, zegeningen worden uitgedeeld en rondgangen achter de muziek aan worden uitgevoerd. We kijken naar de mannen die in het “heilige” de cadeaus plaatsen en de god overgieten (dat wordt met acht verschillende vloeistoffen gedaan, 8 is het heilige getal bij de hindoe’s, melk, cocosmelk, een gele substatie, uitpersen van sinasappelen, enz.) wat we elders nooit konden zien of alleen door een kier van een gordijn glurend), ze komen dan naar de aanwezigen om water en later “verf” voor op het voorhoofd uit te delen. En ze gaan met olielichtjes langs waar ieder z’n handen boven houdt en dan met de handen over het gezicht wrijft. Een meneer legt ons van alles uit en benadrukt dat het zo belangrijk en fijn is dat we gekomen zijn. En je voelt hem al aankomen: we moeten beslist straks na het ritueel mee eten aan de ronde tafels die er al staan. Dat doen we niet, we wandelen verder.


de Mariamman Tempel

 in alle nissen beelden van diverse goden; hier Ganesha

 in een zijtempel

 de gratification ceremonie

 de familie die eer komt bewijzen en gunsten komt vragen

de mannen die in het “heilige” de cadeaus plaatsen gaan met 
olielichtjes langs waar ieder z’n handen boven houdt en
 dan met de handen over het gezicht wrijft. 

Nog enkele straatbeelden van deze eerste halve dag: 

fleurige wijk Chinatown

de straat bij de Central Market

We eten uiteindelijk in een restaurant bij een hostel behorend niet te ver van ons hotel een lekkere Maleise schotel, omdat we de aangeraden restaurant in de central market niet aandurven.

vrijdag 31 maart
Vandaag lopen we heel wat af en we zien ontelbaar veel gebouwen, eerst in het Colonial District, dan lopen we weer door China Town naar het oude spoorwegstation, we bezoeken het Nationaal Museum en komen in KL Sentral, dat is het nieuwe centrale station dat supermodern is met een vijf verdiepingen hoog winkelcentrum. Daar komen we om met de monorail naar Little India te gaan (onderweg veel van de stad te zien), die we ook nog van N tot Z doorlopen. Wat kan een mens toch veel zien op één dag!
Hieronder achtereenvolgens wat we allemaal zien.

Colonial District met Merdeka Square
Als we vanuit het plein een rondgang maken, krijgen we een hele reeks gebouwen in Islamitische, Moorse stijl te zien. Er moet eind 19e eeuw veel rijkdom geweest zijn om zoiets moois te maken, zo groots aangepakt. De meeste gebouwen zijn ontworpen door de stadingenieur Spooner en de architect Morman (later vervangen door Hubbock).
Waarbij we opmerken dat de prachtige Islamitische architectuur er nu wel anders uitziet met de enorme hoogbouw erachter. Een gans andere skyline. Het zijn haast allemaal banken die ongeveer in een cirkel rond dit plein staan, zeker 10 bij elkaar, het ene nog mooier en sjieker dan het andere: geld speelt geen rol, of in dit geval juist DE rol.


 het Merdeka plein
Jamel moskee
Dit is een hoogtepunt van de Moorse architectuur. Helaas kunnen we er niet in vanwege verbouwing. Het gebouw ligt prachtig op de splitsing van de Gombak (westelijkst en hoofdrivier) en de Klang rivier

Jamel Moskee

de volgende dag vanaf de trap van het treinstation
Textielmuseum
Het textielmuseum is een van de koloniale gebouwen; we willen er een andere keer graag binnen gaan kijken. Een afwisseling van rode stenen en witte gepleisterde banden in islamitische stijl, met uivormige bollen op de achthoekige torentjes.

 textielmuseum
Moghul House
Het Moghul house is in 1898 gebouwd voor de regering gebouwd in als een soort drukpers huis, om aan de groeiende behoefte aan het drukken van regeringsdocumenten tegemoet te komen. Nu zetelt het City House, de plaatselijke VVV, in. We krijgen info over stadstours, over de bus naar het Orang Asli museum komen we niet te weten wat we weten willen.

 Moghul huis, rechts zie je nog een uienbol van een moderne moskee

Royal Selangor Club in 1884 gebouwd als een “social Cricket club” voor de dan toenemende expatriate gemeenschap

 Royal Selangor Club

St. Mary’s Cathedral
Waar we natuurlijk even naar binnen gaan. Er is een dienst met twee dominees aan d egang die lang bidden, samen met een klein groepje gelovigen.

St. Mary’s Cathedral

St. Mary’s Cathedralbinnen in de kerk is een dienst aan de gang

Vroegere High Court Building
Nog een gebouw in Moorse stijl, dat nu door het Ministerie van toerisme wordt gebruikt

High Court Building

Sultan Abdul Samad Building met de Clock Tower
Het eerste Moorse gebouw, een gebouw voor de regering gebouwd.

Sultan Abdul Samad Building met de Clock Tower

de Clocktower ingezoomd


Het oude Stadhuis, waar nu theater is:

de Oude City Hall

Hieronder enkele foto’s van moderne gebouwen die we vandaag rond het Merdeka plein zien en later als we naar het station lopen (koffie in het Arch café) en nog later vanuit de monorail.

deze vinden we heel mooi, er zit een twist in het gebouw

ook deze vinden we mooi

                                                             vanuit de monorail en metro deze en volgende foto's



Het oude railway Station en KTM gebouw
Ook in de Moorse stijl evenals het KTM gebouw, vermoedelijk nu het hoofdkantoor van he spoorwegen.
het oude Railway Station

 het station van binnen

het KTM gebouw

een mooie bol van het KTM gebouw    

in het KL Sentral, het nieuwe station is een heel winkelcentrum. 
Wat een tegenstelling met de oude architectuur en leefwijze!    

Nationaal Museum met Etnologisch museum erbij
Bij het Nationaal museum is een eenvoudige lunchplaats en daarna gaan we het museum in. Het heeft 4 afdelingen in 2 verdiepingen: de prehistorie en bronstijd etc. , de koninkrijken, de koloniale tijd en de tijd sinds 1957, de onafhankelijkheid.
Over de oude tijd leren we dat Maleisië, Vietnam, Sumatra, Kalimantan en Java aan elkaar vastgezeten hebben. De laatste ijstijd is 20.000 jaar geleden, de zeespiegel  is dan120 m beneden het huidige niveau. Genoemde gebieden vormen in die tijd het Sunda platform. Rond 18.000 jaar geleden werd het klimaat warmer en tijdens het Holoceen 10.000 jaar geleden ontstaan de eilanden zoals ze nu bestaan. Mensen moeten landinwaarts vluchten en gaan in de bergen en grotten wonen.
We leren ook over een “homo-Erectus” skull, de “Java-mens” die gevonden is en 50.000 jaar geleden geleefd moet hebben.

Sunda en Sahul Platform

Graf met leistenen bedekt is een van de voorbeelden van hoe men mensen 
begroef cq van het feit dat er mensen waren in die tijd

vlieger in het etnologisch museum

 Krissen zo typisch voor deze landen

 wajanpoppen / schaduwmarionetten

De koloniale tijd laat zien hoe Portugezen, Hollanders en Engelsen vechten om de buit, al of niet samen of tegen de Maleiers.
De tijd rond de onafhankelijkheid: de communisten worden daarbij wel als heel kwalijke groepen neergezet.
In het hele museum komen vooral de Maleiers aan de orden, de Chinezen, Orang Asli, etc. minder.
Het etnologisch museum gaat veel over spelletjes die de groepen doen, er zijn slechts een of twee beelden van de Orang Asli.

Little India
Met de monorail gaan we naar Little India. Daar bezoeken we de beroemde markt, Chow Kit.
Voor de rest zien we niet echt Indiaas in deze wijk, al kan het zijn dat we net een of twee straatjes missen. We zien zo goed als geen Hindoe mensen, alleen maar moslim.

 in Chow Kit, afdeling hoofddoeken

afdeling vis

langs de weg een groep jongeren die fotos en selfies neemt; wij moeten er ook op


Als we Little India helemaal hebben doorgelopen, komen we vanzelf in China town, vlakbij ons hotel. Kees vindt een mooi biercafé met uitzicht op de rivier en bankgebouwen. Er zijn veel jongelui, we schatten in veel bankmensen die na hun werk op vrijdag komen uitblazen. Het doet ons denken aan bij het theater in Sydney en aan Londen.
We eten nassi en gebakken rijst bij de Central Market in een geheel Chinese foodstall Yusoof. In de Indiase wijk konden we niets naar onze zin vinden, durfden het niet aan.

zaterdag 1 april
Met de trein naar Gombak een km of 25 ten N. van KL, een buitenwijk of statelietstad. Voor de Batu Caves en het Orang Asli museum.

Batu Caves
Kalksteengrotten ten noorden van Kuala Lumpur in de wijk Gombak, bevatten de Batu Caves. Eind 19e eeuw overtuigen Indiase hoogwaardigheidsbekleders de Britten dat de grotten een ideale eredienst plaats zijn. er komen duizenden pelgrims om te bidden bij het graf van Lord Murugan of ook wel Lord Subramaniam. Een geweldige trap moet je opklimmen, langs het goudgekleurde beeld van Lord Murugan.
We klimmen de trap op, draaien ons soms om teneinde over de stad uit te kijken en komen dan in een grote druipsteengrot met mooie openingen naar de hemel boven. Een prachtig gezicht. En weer heel veel bidden, vereren en alles wat erbij hoort aan beelden en gelaat wassen. Weer een belevenis, nu een Hindoe grot, tot nu toe niet meegemaakt, in al die jaren alleen Boeddha grotten gezien.

de trappen bij de shrine van Lord Murugan; met de Lord als standbeeld onder aan de trap.

 uitzicht vanaf de trappen over de stad

 in de Cave boven aan de trappen

in de grot mooie doorkijkjes

 …. en mooie begroeiing

Later is er een tempel gewijd aan Ganesh bij gebouwd.

de tempel voor Ganesh

En de Ramanaya grot met het verhaal van Rama, Lakhsman en Sathrugan en nog enkelen uitgebeeld. Eerst geboren worden van de tweeling Lakhsman en Sathrugan uit koningin Sumitra, dan onderricht krijgen. De tweeling verslaat demonen die rituelen verstoren. Dan moet Sita bevrijd worden. Tenslotte leidt Ravana de strijd tegen Rama. Aan het eind eren  Rama en Sita Lord Shivahet bos in, die puurheid/ liefdadigheid (chasity) bewezen heeft.
Bij de ingang staat een mooi gedicht van Krishna:

Whatever happened is good .
Whatever is happening is also good.

Whatever that will happen that also willl be good.
What did you loose that you are crying for?

What did you bring which have you lost?
What did you create that is destroyed?

Whatever you have taken, is only taken from here.
Whatever you have given, is only given from here.

Whatever is yours today,
Will belong to someone else tomorrow.
On another day,
it will belong toy et another.

This inevitable change
is the law of the universe and
the objective of my creation.

                                                     Bhagavan Sri Krishna

een wachter bij de ingang van de Ramayana cave

de Ramaya Cave; de paarden geven de strijd met Rama  aan

 in de Ramaya cave het verhaal van Rama, hier Rama, 
Lakhsman en Sathrugan leren Veda’s (knowledge)

Na deze grotten en het eten van een soort pannenkoek (Indiase naam even kwijt) met een taxi naar het museum dat in dezelfde richting ligt.

Orang Asli museum
Een eenvoudig, maar goed opgezet museum over deze etnische groep die in drie hoofdgroepen en die weer in 18 subgroepen zijn verdeeld.
Drie groepen Orang Asli:
Negrito                           5.009             2,8 %
Senoi                            97.856           54,9 %
Proto Maleiers              75.332           42,3 %
Totaal                          178.197
Wij denken dat wij in Taman Negara de Boteq gezien hebben, in district Kelantan. Totaal 13..457 iOrang Asli in Kelantan, waarvan 1.381 negrito, waarvan weer slechts 504 Boteq.
We zien dat men heel verschillend woont, ook verschillende gebruiken heeft. Er zijn bv. eenvoudige hutjes, maar ook longhouses op palen waar tot 12 families kunnen wonen. (De info spreekt zich tegen: er staat ook dat in de longhouses de ongetrouwde kinderen wonen).
Er wordt ook politieke info gegeven over de tijd voor en na de onafhankelijkheid van Maleisië.  Net als in het Nationaal Museum gisteren, komen de communisten er als de boosdoeners uit die de Orang Asli dwongen hen te steunen in de guerilla (wat ook wel zo geweest zal zijn)

de verschillende huizen van de Orang Asli

maskers gemaakt van boomwortel

kleding van boombast

 voorkomen van de 3 hoofdgroepen: Negrito 2,8%, Senoi 54,9% en Proto Maleiers 42,3 %

Er zou een bus 174 rijden van en naar het museum en die zou dichtbij ons hotel stoppen. De museumdame en anderen (o.a. het lokale hospitaal van Gombak) hebben het over een andere bus en overstappen in Chow Kit (waar we gisteren met metro zijn geweest). De bus die om de 20 minuten rijdt komt na een half uur aan en dan gaat de chauffeur minimaal een half uur pauzeren. Frustrerend: de bus staat met open deur gereed, maar hij gaat niet. Als we een uur gewacht hebben, komt er een taxi langs en daarmee gaan we naar het station van Gombak, waar de rode lijn ons naar de halte vlakbij ons hotel brengt. We zouden net de excursie van de “VVV” kunne halen die om half zeven begint, maar als we uit de trein stappen dondert, bliksemt en giet het. We wachten een half uurtje met anderen op de trappen en dan wagen we het erop. Niet om naar de excursie te gaan, het is nog steeds te nat, maar om bij ons café van gisteren met uitzicht op de rivier een bier te drinken dat we naar ons idee verdiend hebben. we eten ergens anders omdat dit café op zondag geen diner serveert.
Het is een enerverende dag, zeer naar genoegen.

zondag 2 april
De Petronas Towers staan als een van de twee hoogtepunten op het programma. Je komt er makkelijk met de metro richting Gombak, dezelfde van gisteren naar de Batu Caves.
Zoals al gezegd zet Kuala Lumpur zich hier midden negentiger jaren mee op de kaart: de hoogste (675 m) torens van de wereld. Nu is dat al weer ingehaald. Het blijft een imposant gebeuren. Niet alleen de torens, maar ook alles wat erbij is, de restaurants, het park,  koffietenten met alle vormen van gebak, de veelheid aan winkels in het gebouw onder de torens, met alle sjieke westerse merken: Guji, Dior, etc. wat we hier en ook in andere centra vreemd vinden, is dat we geen Apple winkel vinden en Apple ook bijna niet adverteert. Waar je de torens opgaat, staat niet zo duidelijk aangegeven tussen al deze overdaad. Er zijn wel goed infobalies, dus we vinden het. Moeten tot half een wachten en doen dat door in het park te lopen, te zien hoe mooi de fonteinen spuiten, de mooie aanplant te bewonderen, te kijken naar het geplas van de kinderen in de vijvers van en natuurlijk de torens en de gebouwen eromheen vanuit alle hoeken te bekijken.
Tevens lopen we het park bij Petronas Towers uit om naar en dichtbij gelegen Moskee te gaan en naar een Chinese voorouder tempel inclusief Boeddha tempel te gaan. Je ziet bijna letterlijk het oude geloof ingeklemd tussen het nieuwe geloof.
We zoeven omhoog en hebben de prachtigste uitzichten. 

de twee Petronas Towers

 te Towers met het park ervoor

                   de fonteinen spuiten in allerlei patronen

artist impression van een van de torens
 uitzicht van Bovenaf 

 een toren van vlakbij

 later vanuit de stad met de ondergaande zon erop


de moderne moskee

de moskee van binnen

en een traditionele Chinese tempel te midden van alle hoogbouw

een woonflat met afhangende planten, heel mooi

Kampong Bahru
Het tweede deel van de dag kan niet meer in tegenstelling staan met deze overdaad en luxe. We bezoeken een wijk aan de rand van deze nieuwe wijk, waar nog steeds volop gebouwd wordt, de wijk Kampong Bahru, waar we met een enthousiaste gids van het toeristenbureau drie uur rondlopen. We lopen vanuit de torens naar de wijk, zoeken een tijdje naar het startpunt van de wandeling vanwege een misleidende foto en dan gaat de rondleiding beginnen. Kampong Bahru is een dorp in de stad dat nog is zoals het vroeger was. Er zijn houten huizen, kleine straatjes. De armoede die we hier zien staat in schril contrast met het gebeuren er direct naast. Dat moet wel spanning opleveren denken wij. Het is niet bestaanbaar, maar het bestaat.
Alleen mensen die Maleis zijn kunnen in deze wijk wonen, ze hebben een eigen wettelijke status, vallen (deels) buiten de KL gemeenteraad. Er is een sultan, eigen vlag en zo meer. We krijgen uitleg over de cultuur, waarbij heel veel over het eten gaat: welke groentes, hoe het wordt gekookt, hoe de mensen hun bord opscheppen en later betalen. en aan het eind – als het al donker is – lopen we over de markt met vele kruiden en allerlei groentes waarvan we er een aantal voor het eerst zien.
We horen ook over de plannen voor renovatie: projectontwikkelaars willen hoge prijzen betalen voor de grond die hier natuurlijk peperduur is. De huidige generatie wil over het algemeen niet verkopen en als niet iedereen het eens is, over de plot die de ontwikkelaar wil kopen, gaat de verkoop niet door; 1 familie kan het dus tegen houden. Men bedenkt wel slimme dingen om geld te verdienen: lege terreintjes worden als parkeerplaats verhuurd, in een flat worden studenten gehuisvest, etc.
Het is een heel interessante rondleiding.

van bovenaf gezien, vanuit de Petronas Towers

ingezoomd

huis van een belangrijk persoon
in de wijk

typische bedrijvigheid: kapper, schoenmaker en apotheker/ natuurgenezer naast elkaar


 markt



de moskee bij avondlicht

 kruiden op de markt

 de Petronas torens vanaf kampong Bahru

Om acht uur gaan we nog naar Bukit Bintang, het zoveelste luxe winkelcentrum. We lopen wat rond en vinden een hele “eetstraat” met westerse restaurants. Je kunt in een café waar we eerst neerstrijken, niet eens Maleis bier drinken (Tiger).

 winkelcentrum Bukit Bintang

We eten Italiaans en gaan met een omweg met de metro richting hotel: we stappen de verkeerde richting in, gaan weer terug en als we over willen stappen op de andere metro, is het elf uur geweest en is de metro dicht. Een taxi brengt ons naar het hotel

maandag 3 april
Dit is de extra bijgeboekte dag in KL. Graag lopen we nog een keer door de Petalung straat en we bezoeken de Kuan Tee /Kwong Siew tempel die donderdag om vijf uur dicht ging. Er is een groep mensen van een bedrijf die gezamenlijk de zegen komen vragen van de goden, de spirits en de voorouders.

Kuan Tee Tempel




Old China Café
Toevallig lopen we er langs, het ziet er donker uit, we proberen toch een kopje koffie. En we blijken terecht gekomen te zijn in de voormalige winkel van een van de oudste Chinese  gildes van begin 20ee eeuw, de Selangor & Federal Territorial Laundry Association. Anders dan de meeste handelsassociaties die van één clan zijn, is dit gilde open voor diverse dialecten. De wasserijassociatie verhuist als de zaken in de 30-er jaren goed gaan naar dit pand. Er zijn nog 2 originele Feng Shu spiegels die voorspoed voorspellen als ze tegenover elkaar hangen. De meeste van deze winkels van voor de 1e WO zijn al afgebroken of soms gerenoveerd. Deze heeft nog allerlei originele details, zoals de houten deuren en klapdeurtjes. Met de rentecontrolewet van 1999 worden de huren heel hoog, voor velen een reden om te vertrekken.  We drinken er echte Maleise koffie, in een theepotje geserveerd, alleen doen wij het zonder melk en suiker.

Old China Café

het inschenken van echte Maleise koffie

een straatje in Chinatown

Chan See Shu Tuen tempel
Dit is volgens de Rough Guide de grootste Chinese tempel van Chinatown, gebouwd rond de eeuwwisseling van de 20e eeuw. Eigenlijk meer een familiehuis van de clan met de naam Chan en Tan. Er zijn prachtige driedimensionale friezen van Zuid-Chinese architectuur die gebeurtenissen uit de Chinese geschiedenis en mythologie uitbeelden. En de tempel zelf heeft aan de zijkant een andere structuur dan we gewend zijn.

Chan See Shu Tuen tempel

de prachtige friezen

 een Europees mannetje in de tempel
Brickfields
Dan willen we naar Brickfields, het moet dichtbij de laatste tempel zijn, net onder Chinatown. Helaas, door opbrekingen en de foute kant op lopen we drie kwartier door de grote wegen onder en langs hekken en de hoge viaducten van de metro of monorail om weer in Chinatown aan te komen. Wel hebben we een extra moskee gezien.

Moskee Albukhary

Moskee Albukhary

Little India Brickfieds
Met de metro nu naar KL Sentral en vandaaruit zijn we direct in de straat waar we wezen moeten, Brickfields, de andere Little India wijk, nu vooral veel Tamils. . Een welverdiende lunch vlakbij het monorail station en we lopen Brickfields af en op. Het bestaat uit  één brede straat met allemaal winkeltjes en op de straat gekleurde bogen, en een dwarsstraat. Vlak naast alle hoogbouw is het net weer zo’n vreemd iets als Kampong Bahru gisteren. Het is goed om geweest te zijn en de sfeer te proeven. Het is er meer Indiaas dan in de wijk Little India waar we 2 dagen eerder zijn geweest.


 de straat is geflankeerd met gekleurde bogen

 de hoogbouw naast de wijk

 een bekende fontein

 een beeld van een bruid op hetzelfde pleintje

 Indiase winkels

 dame op straat in  mooie sari

 Indiase koopwaar voor tempels en huistempeltjes
Textielmuseum
Met de metro gaan we naar het textielmuseum om dat nu van binnen te bekijken. De diverse batik technieken worden beeldend uitgelegd en er zijn prachtige stoffen te bewonderen. Nog voor zessen zijn we uitgekeken en lopen we terug naar het gebied van de central market voor een biertje op het inmiddels vertrouwde adres. En dan door naar het Old China Café om te eten.

de Batik Blik methodes, een van de technieken

prachtig borduurwerk



In het hotel pakken we snel en we mijmeren nog na op het dakterras van het hotel met uitzicht op de KL Tower. Een prachtige afsluiting van 4,5 dag Kuala Lumpur.


Kuala Lumpur by night vanaf ons hotelterras

Geen opmerkingen:

Een reactie posten