zaterdag 4 maart
Om 8 uur vertrekt de bus van
Khon Kaen naar Khorat, waar wij mee meegaan tot Than Prasat/Talad Kay ca. 10 km
van Phimai. Het landschap is nu niet meer bergachtig en ook veel meer bebouwd
en bewoond dan de vorige twee tochten. De reis gaat voorspoedig, we stoppen een
paar keer en dan zijn we om elf uur al bij de afslag naar Phimai. We missen een
bus doordat we lekker zitten koffie te drinken, maar er gaat er ieder half uur
een, zodat we nog voor de lunch in ons Boonsiri Guesthouse zijn. Er is een leuk
terras waar onze kamer op uitkomt en daar lunchen we met wat we nog bij ons
hebben.
Tegen drie uur gaan we op pad
naar de grote tempel waar we hiervoor gekomen zijn en die vlakbij is. Daar
blijven we de hele verdere middag.
huiswerk voor de reis: met Thais schrift kunnen we
duidelijk maken waar we moeten overstappen
bij de eerste stop plaats van de bus, gaat er een bromfiets mee, waardoor
onze rugzakken verhuizen naar bovenop de gasflessen van de bus
droge en vlakke velden onderweg
stalletjes langs de kant
De Prasat Hin Phimai
De Prasat Hin Phimai is een
gerestaureerd Khmer tempelcomplex, het grootste van heel Thailand. Het gaat
waarschijnlijk terug tot de regering van Khmer koning Suruyavarman (1002 –
1049) en zeker sommige delen, zo niet alles is ouder dan het beroemde Angkor
Wat in Cambodja. Uit vele in de laatste 25 jaar gevonden inscripties lijkt het als
volgt gegaan te zijn: het Khmer rijk bouwt in Phimai (afgeleid van Vimaya) deze
tempel tijdens het bewind van bovengenoemde vorst rond de 11de eeuw. Het Khmer rijk wordt groter en
verplaatst zijn hoofdstad naar Angkor in Cambodja in de 12 à 13de eeuw. Door verschillende
wetenschapers die allerlei stenen tabletten hebben gevonden wordt nu aangenomen
dat het complex hier uit de 11de
eeuw model heeft gestaan voor het Angkor Wat complex Dat vele malen
groter is. Ons valt ook direct op hoe de 28 kantige hoofd stupa lijkt op wat we
3,5 jaar geleden zagen.
Er was vroeger een directe weg
naar Angkor, de Khmer hoofdstad. Op verschillende kaarten wordt de route
aangegeven en die loopt via 17 tussenplaatsen waar overnacht kon worden en waar
hospitalen zijn. De zgn. Dharmasa route.
Na de11e eeuw brengen de Khmer
regeerders grote veranderingen aan en aan het eind van de regering van
Jayavarman VII in 1220 is Phimai officieel overgegaan op het Mahayana Boeddhisme.
Je ziet de gelijkenis: links Angkor Wat, rechts Phimai
de oude weg naar Angkor
de plattegrond van
de tempel
Het complex kom je aan de
Zuidoost kant binnen.
Links is een rechthoekige ruïne
met grote ruimtes waar de koning zich verkleedde en waar feesten werden
voorbereid.
Dan is er een trap met klassieke
naga (slang) balustrades die naar de buitenmuren leidt. Aan de buitenkant heeft
die balustrade/ omloop valse ramen, een de binnenkant met zicht op de binnenplaats
heeft hij wel echte ramen.
Als je door deze omloop heen
bent, kom je in een binnenplein, een grasveld met in het midden de hoofd stupa,
Prang noemt men het. En daar omheen aan de zuidkant in het oosten en het westen
nog 2 Prangs. Eén – de prang Brahmathat - waar koning Jayavarman VII staat. Dit
is een goed bewaarde prang, je kunt erin. Aan de westkant is de Prang Hin
Deang, ook in Khmer stijl, maar die ziet er niet goed meer uit. Je mag er ook
niet in (gevaarlijk).
overzicht van de Prasat Hin Phimai
de trap met de naga (slang) die toegang geeft tot het complex
de leeuw en de naga van de trap
de balustrade /omgang die komt na een pad na de trap
de balustrade van binnen. Je ziet 1 kant ramen, de buitenkant niet
Kees beklimt de de prang Brahmathat - waar koning Jayavarman VII staat
De hoofdprang (stupa) is in 1960
in originele vorm gerestaureerd. Hij heeft een kruisvorm en is conisch
opgebouwd, d.w.z. het is een toren. Deze steekt boven alles uit, is waar Phimai
zo bekend om is. Hij is van witte kalksteen. De balken boven de deuren van de
vier ingangen zijn veelal met Hindu-thema’s versierd. Boven de ingang aan de ZO
kant zien we Shiva, de Vernieler, dansen. Het is een dans over het einde van de
wereld en de creatie van een nieuwe orde. Binnenin laten Boeddhistische scenes
de bekering van Hindoe naar Boeddhisme zien.
Hieronder een serie beeltenissen
op de deurbalken.
een Boeddha of Hindu-beeld op een van de deurbalken
Siva aan de ZO kant van de Prang
Beeldhouwwerk aan de
buitenkant van de Hoofd Prang
In de Hoofd Prang is het
belangrijkste beeld: de Boeddha beschermd door een zevenhoofdige naga.
de Hoofd Prang” kruisvorm en conisch
Boeddha in het heiligste, beschermd door een zevenhoofdige slang (naga)
uitsnijding: dak van de zo kant van de hoofd prang
de Prang bij
namiddaglicht
We lopen al deze ruïnes door,
zitten soms even stil, kijken in gangen, lopen weer eens even naar buiten en
weer naar binnen.
Vooraf hebben we een heldere
uitleg gelezen in de informatiecentrum bij de ingang.
Weer een indrukwekkend gebeuren.
En nu weer een ruïne, na de vele nog in gebruik zijnde tempels van de laatste weken.
de achterste muur (noordkant)
de buitenmuur met
mooie boom
Na al dat moois, zijgen we neer
op waarschijnlijk het enige terras in het stadje, tegenover de Clock Tower met
een indrukwekkende herdenkingsfoto van de overleden koning. Even uitrusten en
bijkomen en dan lopen we nog de straat door om te zien of we nog meer
restaurants vinden. Nee dus. Wel zien we
nog een stuk oude muur. Bovenop zien we de zonsondergang. En dan komen we bij
de nachtmarkt, vlak achter de Clock Tower.
We eten op het eerdergenoemde
terras en zien tot onze verbazing een hele tijd een jonge (zwarte) olifant aan
het begin van de markt paraderen, een beetje met zijn slurf wapperen en af en
toe krijgt hij wat te eten. Het verkeer raast erom heen en niemand lijkt er
aandacht aan te schenken. Vreemd. Een vrij jonge jongen begeleid de olifant en
houd hem voortdurend aan zijn oor vast waarop de olifant precies reageert.
de Clock
Tower met eerbied voor de overleden koning
nog
een muur tijdens de avondwandeling
zondag 5 maart
De Sai Nagam, de “mooie Banyan Boom”
We fietsen rond half negen weg
naar de Sai Nagam een beroemde boom die op een soort eiland in de rivier Mun
staat waar Phimai aanligt. De boom bestrijkt een oppervlak van ca 2300 m2.
Het blijkt één boom te zijn met heel veel lucht wortels die naar beneden hangen en
zich ook in de grond verankerd te hebben. Het is een Ficus Bengalensis. Ook
wordt de boom op vele punten ondersteund door houten constructies of betonnen
constructies die ter afleiding gevormd zijn als stammen. Onder de kruin is een
heel wandelpad met op verschillende plaatsen mogelijkheden tot bidden met
allerlei dieren bij de altaren. Het doet redelijk animistisch aan, die indruk
krijgen we ook op andere plaatsen van tijd tot tijd.
Fietstochtje
Daarna fietsen we verder de
velden in. Eerst een stukje langs een irrigatie kanaal. Dat steken we over en
komen weer bij de bochtige rivier Mun, die we blijven volgen. We rijden over
een soort dijk met lager land waar rijst heeft gegroeid aan de ene kant en de
rivier aan de andere kant. Mooie vergezichten, mooi alleen staande bamboe
bosjes over eenzame grote bomen. Het is een heerlijk afwisselend landschap en we komen na een uurtje in een klein dorpje aan.
koeien
met heel lange oren, nog nooit gezien
van
dichtbij
Tempel en Monnik inwijding
Daar staat weer een grote tempel
waar gezongen en gebeden wordt. Het blijkt een groot familie feest te zijn ter
eren dat drie leden uit de familie monnik worden. Voor hoe lang is onbekend.
Het haar van de monniken is
vandaag geschoren en zij dragen tijdens die overgang naar het monniken schap
nog de prinselijke kleding. Als je goed kijkt zie je enkele briefjes van 1000
Bath in de sluiting van de nek zitten.
ontmoeting
met twee aardige mensen die ons uitnodigen op
een familiefeest
ter ere van de inwijding van twee familieleden tot monnik
eten ter ere van de nieuwe monniken
We worden dermate aangemoedigd
om toch vooral een hapje mee te eten en na het voorstellen bij de ouders geven
we toe. Het is een gepeld ei met kippen vlees in coccusmelk klaar gemaakt. Het
smaakt uitstekend en we hebben er later geen last van.
We fietsen dezelfde route terug
om niet te verdwalen en genieten opnieuw van het landschap.
Na onze siësta lopen we nog een stuk door het
dorp en er buiten om de oude route naar Angkor What te zien en zien bij het
begin van die route ook het hospitaal dat daar heeft gestaan en waarvan de
fundamenten zichtbaar zijn gemaakt. Het geheel ziet er mooi en goed onderhouden
uit.
We lopen wat zoekend door de
buitenwijk van Phimai terug en krijgen van verre zicht op de hoofdprang van de
tempel die we gisteren hebben bezocht. Dus we zijn op de weg waar ook ons Hostel
aan ligt. Pakken een pilsje, eten een hapje, relaxen en gaan vroeg naar bed, morgen naar
Nang Rong.
relaxen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten