woensdag 15 februari
Vandaag op stap met Moh Moh,
vanaf 9 uur, later dan we de laatste tijd gewend zijn.
We gaan pagode in, pagode uit,
straat in, straat uit, de hele dag sjouwen langs een aantal hoogtepunten van
Yangon, met de auto en te voet. Zo krijgen we ook een beetje gevoel voor de
stad. De tocht begint bij het grote plein en park tegenover het stadhuis waaraan
koloniale gebouwen, de herdenkingsnaald van de onafhankelijkheid staat. Vandaar
lopen we naar de Sule Pagode die als een rotonde op de kruising van twee van de
belangrijkste wegen van Yangon staat. Grenzend aan die “rotonde” staat aan een
kant de grote Moskee, en aan de andere kant staat de Baptisten kerk, allemaal
aan hetzelfde plein. Dat vinden we een leuk idee. Later bij de markt niet ver
van de Sule pagode zien we ook de Anglicaanse Kathedraal, de “Cathedral of the
Holy Trinity” met daaronder “The Church of the Province of Myanmar (Anglican)”
het plein waaraan de Sule pagode ligt, het hart van de stad.
Hier zie je de Baptistische kerk tegenover de Pagode
de moskee, naast de Sule pagode
in de moskee
de Anglicaanse kerk, niet op dit plein, maar wel leuk om
alle drie bij elkaar te zien; later volgt nog de katholieke kerk
binnenin de Anglicaanse
kerk
de bovenkant van het stadhuis, aan het plein van de Sule Pagode
een koloniaal gebouw aan hetzelfde plein
Sule Pagode
Een grote pagode, in het hart
van de stad, het centrum van downtown, met het drukke verkeer eromheen
cirkelend. Niet zo groot als de Shwedagon zullen we merken, maar heel
zichtbaar, vanaf alle kanten. Hij is helemaal met goud bekleed, dat glinstert
in de zon. Nu vinden we dat nog heel bijzonder, zoveel goud…. Maar in de loop
van de dagen zal blijken dat er heel, heel veel goud in de Boeddhistische
kunstwerken is verwerkt. Men heeft kennelijk niet alleen veel gebeden en
bloemen, maar ook veel geld voor de religie over. Wij blijven ons erover
verbazen. Overal vol met mensen die bidden, buigen, etcetera. Het Boeddhisme is
in Myanmar heel sterk in het hele leven verweven.
De pagode dateert uit ongeveer
de 10e eeuw tijdens het Mon-rijk. De legende wil dat de stupa al
tijdens het leven van Boeddha is gebouwd. De stupa van 43 m hoog is onder
koningin Shinsawbu (1453 -72) vergroot tot zoals hij nu is.
Voor de opstanden van 1988 en
2007 (de saffraan revolutie) is het plein van de pagode een vertrekpunt voor
marsen voor democratie. Tevens is het de plaats waar het vuur is geopend door
de militairen waardoor de opstand wreed is neergeslagen en 9 mensen worden
gedood.
De achthoekige pagode kent vier
“shrines”, allemaal met gouden daken. Mensen hangen wensen neer, waarvan we er
één overschrijven:
“ Name ….. (Wednesday born) Wish
to get permanent job with 100% happiness
in NYC (Top of Class) in 2017”
de Sule pagode
de gouden top van de pagode
een van de vele Boeddha’s van binnen
het offeren
meisje bidt
het boek waaruit ze bidt
een vrolijke geest die ook aanbeden wordt en waar mensen wensen bij doen
Wandelen langs koloniale gebouwen in downtown
Vanaf de Sule tempel lopen we
een hoofdstraat van de stad in, lopen langs het postkantoor, het
Hooggerechtshof en andere koloniale gebouwen. Sommige zijn goed onderhouden,
anderen zouden een renovatie of verfbeurt kunnen gebruiken. Zo passeren we ook
de Myanma Port Authority en we komen bij
de Yangon rivier waar we even kijken naar de afvaart van de ponten naar de
andere kant. We onthouden het voor een volgende dag.
het hooggerechtshof
verkoop op straat
een soort aardappelen die men rauw eet, als hapje
uitzicht vanaf de Strandboulevard op de Yangon rivier
een grote pont en kleine bootjes
het Strandhotel, een
beroemd gebouw waar je duur thee kunt drinken (en ook logeren)
Botataung Pagode
Dit complex komt uit de Mon
tijd, ongeveer dezelfde tijd als de nog te bezoeken beroemdste Shwedagon
pagode, maar het is erg beschadigd door RAF bombardementen in de 2e
WO in 1943, die bedoeld waren om de scheepswerven te treffen. Op de 1e
dag van de onafhankelijkheid is de reconstructie begonnen.
In deze pagode worden de honderden
relikwieën uit India bewaard, goud, diamant, tabletten van oude klei en er zou
ook een haar van Boeddha zijn. De pagode heeft gangen van de buitenkant naar de
binnenkant en dan weer terug. Dus je loopt zigzag door met goud beklede gangen
en iedere keer bij de zijkant van de pagode is er weer een serie kostbaarheden
achter glas uitgestald. Het zigzag lopen door goud is het meest speciale. We
noteren ook een mooie spreuk die oproept tot kalmte en goed gedrag in woelige
tijden:
“Stay Cool in Turrent
surroundings
Glow with Light in the Darkest
Nights
And be Unblemished in a
Treacherous World”
de Botataung Pagode
de pagode met de vijver
de gouden gangen waar we doorlopen
de vele cadeaus die in de nissen liggen; hier heel oude Boeddha beeldjes
een geest uit India
en een uit China
een bruine Boeddha, nog niet vaak zo een gezien
een mooie tekening van alle onderdelen van de bel
Bogoyke Markt
Vervolgens rijden we naar de
Bogyoke markt, keurige overdekte markt van winkelstraten. Bij het uitstappen
zien we de Anglicaanse kathedraal waar in het begin even over hadden. Vooral
veel juwelen en daarachter kleding en lappen stof in deze markt. De meer
voedsel enz markt ligt ongeveer aan de andere kant van de straat.
We lunchen in een theehuis bij
de markt: noodles.
Tijdens de lunch snijden we bij
Moh Moh nog even aan dat dit de laatste dag is dat ons visa geldig is, en of we
het hier kunnen verlengen i.p.v. pas bij de grens. Moh Moh belt even en stelt
voor langs de immigratie dienst te gaan, vlakbij. We worden gelijk ontvangen en
via twee officials krijgen we uitgelegd dat dat pas bij het passeren van de
grens kan en het 3 US$ per extra dag per persoon kost. Dit klopt geheel met
onze info en nu heeft ook Moh Moh het van de officials gehoord, zij gaat ons
immers t/m de grens begeleiden.
rijen en rijen juwelenwinkels
veel lappen stof, kleurig
Shwedagon Pagode
Shwe betekent goud. En dit is de
grootste gouden pagode in de wereld. In de pagode alleen is 60.000 kg goud verwerkt. We hebben al veel
gezien, maar dit is echt overweldigend. We komen binnen een van de majestueuze
trappen van twee of drie verdiepingen op en komen bij de Boeddha-boom, onder deze boom zou Boeddha
verlicht zijn. OK, maar dan ….. de
enorme pagode verschijnt, we blijven een tijdje stomverbaasd zitten kijken. Zo
groot en zoveel goud …… Je houdt het niet voor mogelijk.
Als we een beetje bijgekomen
zijn maken we een tocht om de pagode heen. Overal tempels, nisjes, pagodes,
Boeddha’s, geesten. Bv tussen de zuid ingang en de west ingang staat een Jade Boeddha
Image gemaakt uit één stuk jade 99 cm hoog en 324 kg, het voetstuk waar het image op staat
is ca. de helft van dat gewicht. De diadeem bevat 4,5 kg goud en ca. 1000
diamanten naast veel robijnen.
Verder staat er aan weerszijde
van de vier ingangen een Boeddha Image met bijbehorend dier voor iedere dag van de week. De woensdag is
opgedeeld in woensdag morgen en woensdag namiddag/avond met resp. Een olifant
met slagtanden en een zonder slagtanden. Mensen die die dag zijn geboren gieten
vele bekers water (het aantal wordt bepaald door je leeftijd en boven de
vijftig mag je het afronden op tientallen horen we) over de daar aanwezige
Boeddha en wat erbij is, bv. die olifantjes voor woensdag. We blijven er ruim
twee en een half uur rondkijken en zijn dan overvol. Nog een paar keer goed
kijken naar het glinsterende goud in de inmiddels namiddagzon en dan gaan we
naar het hotel.
Volgens de legende gaat de
Shwedagon terug tot 588 vCh., waardoor het de oudste stupa in Myanmar zo niet
de hele wereld is. Meer waarschijnlijk is dat hij door de Mon gebouwd is,
tussen de 6e en 10e eeuw. Koning Binnya U (1348-84) laat
hem tot 18m hoog bouwen, terwijl koningin Shinsawbu (1453 – 72) hem tot 40 m
verdubbelt. Zij begint ook de traditie om de pagode te vergulden. Er zijn ook
nog verhalen over wat er tijdens de Britse periode met de pagode is gebeurd. Nu
is de stupa 99m hoog. Net als de meeste Birmese tempels heeft de Shwedagon vier
“shrinen” op de vier windrichtingen die aan de vier Boeddha’s zijn opgedragen.
de Swedagon Pagode
de top
in een fotogalerij zie je de top van dichtbij met diamanten en de grote diamant bovenop
de Boeddha boom bij de ingang
afdruk van de voeten van Boeddha
in dezelfde tempel een heleboel Boeddha’s bij elkaar, met slapende bewakers; het is niet druk en nog vroeg
twee van dichtbij
de dinsdag hoek: Boeddha wordt met water begoten
ook hier een Boeddha om met goudblaadjes te beplakken
halverwege een mooi overzicht, je ziet de slang van de volgende foto tegen een achtergrond
de slang
In het hotel gaan we direct naar
de negende verdieping – het ontbijtplekje - daar zien we de zonsondergang over
de Yangon rivier een zij arm van de Ayeyarwady rivier. We eten in de Chinese
wijk (tussen de Sule Pagode en ons hotel), in een restaurant vol met Chinezen.
Zij hebben het heel gezellig en tonen ons de grote garnalen, een idee voor een
volgende keer.
donderdag 16 februari
Moh Moh neemt ons mee naar het
ministerie van Defensie om te zien of we naar binnen kunnen, naar de plaats
waar verzetsheld Aung San in 1947 is vermoord. Aung San is de nationalistische
leider uit de ’30 er en ‘40er jaren als de roep om onafhankelijkheid sterker
wordt. In 1947 tekent hij de overeenkomst met de Britse autoriteiten: de
Birmese onafhankelijkheid wordt binnen een jaar gegarandeerd. Kort daarna wordt
hij in dit paleis vermoord. Aung San heeft de status gekregen van de enige
leider die de uiteenlopende partijen na de onafhankelijkheid bij elkaar had
kunnen brengen. Aung San Suu Kyi, de winnares van de nobelprijs voor de vrede,
is de dochter van deze generaal en nu prime minister.
We mogen niet naar binnen,
volstaan met een foto van het gebouw door het hek en gaan naar het volgende
programmapunt.
Kandawgyi Meer met Karaweik Palace
Het meer heet het “Grote
Koninklijke Meer” en is al door de Britten aangelegd. Met water dat vanuit het
Inya Lake hierheen is gekanaliseerd is. Het park is verder door de regering na
de onafhankelijkheid aangelegd en onderhouden. Er is een kleine
kinderboerderij.
Aan de oostkant van het meer
“bewonderen” we het niet te missen Karaweik Paleis, een boot in pagodestijl met
hoofden van 2 grote “Karaweik”, dat zijn mystieke vogels. Het is gebruikt als
een ceremoniële hal, nu kun je er luxe dineren met traditionele dansen.
Een prachtig meer van ca. 1 km2
, met prachtige wandel mogelijkheden door een groot park aan het water en
prachtig aangelegde tuinen.
op deze foto zie je het meer met zijn grote Chinese draak als restaurant
en de Swedagon Pagode op de achtergrond, nog wat heiig
het meer met de moderne stad op de achtergrond
emu in kinderboerderij
Chauk Htat Gyi Pagode
De Liggende Boeddha is 66 meter
lang (alle andere maten staan erbij: lengte neus, voeten etc.), het witte
gezicht heeft een vriendelijke uitstraling. De Boeddha ligt in een grote hal
van ijzeren palen. We lopen een trap op om de Boeddha helemaal op de foto te
kunnen krijgen. We zien allerlei tempeltjes met Boeddha’s eromheen. Er is een
heldere fries waarop het leven van Boeddha staat afgebeeld, met een goede
beschrijving erbij.
De onderkant van de voeten is
met allerlei symbolen bewerkt, het zijn er 108 vertelt Moh Moh. Negen is een
soort geluks-, gerespecteerd getal in het Boeddhisme hier dus 12 keer 9.
Het is een toeristische
trekpleister, er wordt ook veel gebeden en wij vinden het wel indrukwekkend.
de Relaxing Boeddha
MohMoh en Kees bij de benen en voeten
op de voet zijn een heleboel betekenisvolle tekens
het leven van Boeddha wordt hier in een fries op deze en de volgende foto
beeldend weergegeven, met een goede beschrijving erbij
Zittende Boeddha/ Loka Chantha Abhaya Labi Muni
Even indrukwekkend is de volgende Boeddha: een
marmeren zittende Boeddha van 600 ton, die – en dat is het indrukwekkende – in
Mandalay uit één stuk marmer is gebeeldhouwd en toen naar hier in Yangon is
verplaatst, waar de finishing touch aan het beeld is aangebracht. Een geweldige
verhuizing moet dat geweest zijn. Er hangen schilderijen van hoe dat vervoer eraan
toeging. Er zullen toch wel hijskranen aan te pas zijn gekomen, al zien we die
niet op de foto: het gebeurt allemaal in het jaar 2000. Ook generaal Ne Win is
duidelijk in beeld.
ingang van de Pagode van de zittende Boeddha
een mooie tuin eromheen
Zittende Boeddha van 600 ton marmer
schilderij van het verplaatsen van de Boeddha van Mandalay naar Yangon
Witte Olifant
Dit is de volgende bezichtiging. We denken dat we een beeld van een heilige olifant te zien krijgen met het verhaal van een oude legende erbij. Maar nee, het zijn 3 levende olifanten, 1 zwarte en 2 witte. Die witte schijnen bijzonder te zijn. Ze kunnen niet vrij rond lopen op een of twee keer per dag eventjes als de oppassers ze komen voeren. Zielig, daar horen olifanten niet thuis.
een olifant (hier de zwarte mag even los van zijn ketting en krijgt suikerriet te eten
2 witte olifanten
lopen een klein stukje heen en weer, zo lang de ketting het toelaat
De Lunch is weer in een Myanmar
theehuis, een eenvoudig hapje: ei met ietwat knapperig deeg eromheen. We hebben
het in Mandalay ook al eens gegeten, lekker. Het is heel vol in het theehuis:
het loopt goed, veel lokale mensen.
Shwe Taw Myat
Deze pagode is vrij nieuw, staat
nog niet in de Rough Guide. Het is een replica van de Ananda pagode in Bagan,
met net zulke brede ingangen. Hij is hier wit met goud. Binnen op de plaats
waar meestal een Boeddha staat, staat nu een kleinere pagode, met daarin weer
een kleinere. Wat is nl. Het geval? Hier wordt een tand van Boeddha bewaard, in
een pagodetje met veel groen marmer of albast. De pagode heeft 9 ingangen.
de Shwe Taw Myat pagode
de gouden top ingezoomd
binnen in de pagode staat een pagodetje tussen de zuilen en
daarin weer een heel klein pagodetje met tand van Boeddha
als je goed kijkt zie je een witte tand
prachtig plafond
Maha Parsana Guha
Deze grot, vertaald “grote steen
grot” is speciaal geconstrueerd voor de 6e Boeddhistische Wereld Synode
in 1954, ter ere van 2500 jaar Boeddha’s verlichting. 2500 monniken daalden
toen in deze grot af om de hele Tripitaka te reciteren. Tijdens deze
conferentie worden ook alle stromingen van het Boeddhisme geëvalueerd. Het is
een replica van de Sattapannin grot in India waar kort na Boeddha’s dood de 1e
conferentie werd gehouden.
De grot is namaak en binnenin is
het gewoon een grote conferentiezaal.
de ingang van de grot
de zaal van de
conferentie van 1955
Kaba Aye Pagode
Deze pagode is een van de eerste
grote “landmarks” van het onafhankelijke Myanmar. Hij is klaargekomen vlak voor
de grote 6e conferentie (zie hierboven) en is ook vlakbij die grot.
Hier is ook door premier U Nu het Boeddhisme als officiële godsdienst van
Myanmar aangewezen. Later werd dit door Ne Win weer veranderd en nu is er
officieel geen officiële staatsreligie. De pagode is een beetje een gedrocht.
Van binnen heel veel spiegeltjes, mooi en glinsterend. Het lijkt op de pagode
die we in Kalaw zagen de 2e die we zien met een rondgang binnenin en
een rond middenstuk waarin Boeddha zetelt. Natuurlijk heel veel goud. Ook de
Boeddha heeft heel veel goud omhangen.
Kaba Aye pagode
de 2e pagode die we zien die binnen in de pagode een rondgang heeft; de andere is in Kalaw
e 2e pagode die we zien die binnen in de pagode een rondgang heeft; de andere is in Kalaw
binnenin een met echt goud behangen Boeddha, hebben we het al zo luxe gezien?
offerandes: lekkere mango in de vorm van een waterlelie gesneden
In het hotel zien we de zonsondergang
en daarna eten we in de beroemde 19e straat, waar je het beste
straatvoedsel van Yangon kunt eten. Dat staat waarschijnlijk in alle gidsen,
want het is er vol met blanke toeristen.
vrijdag 17 februari
we gaan eerst naar het Nationaal
Museum en dan zien we verder zo is het plan. Het pakt zo uit dat we bijna de
hele dag in het museum zijn (van 11 tot half vijf met een lunchje buiten het
museum).
We beginnen met een lange
wandeling naar het museum. Eerst door de ons inmiddels bekende straatjes in de
buurt van het hotel, waar we regelmatig stil staan bij allerlei
straattafereeltjes en dan met af en toe fout lopen een lang stuk langs de grote
Piyu weg.
de was hangt in de straat te drogen
dame voert duiven
vis wordt met een staalborstel schubvrij gemaakt
groente op straat te koop
een mini, de liefde van Corine en Jurriaan die al die tijd in Nederland op ze heeft gewacht
Zo kun je je auto stallen als je lang weg moet
een ambulancebroeder rust even uit
de fietstaxi nog eens
een mooi bestelbusje
Het Nationaal Museum
Het museum heeft vooral een heel
grote en goed afdeling op de 4e etage van traditionele volkskunst.
De 11 etnische hoofdgroepen zijn in tal van volken en stammen onderverdeeld,
totaal in Myanmar 135 stammen. Er zijn hoeken voor de belangrijkste op deze
verdieping. We zien ongelofelijk veel mooie kleren. Vooral de vrolijke kleuren
vallen op.
Ook de afdeling met
muziekinstrumenten en werktuigen heeft onze aandacht. Veel van de dingen die we
in het echt zagen, zien we hier terug.
Wij besteden de meeste tijd aan
de Shan volken, omdat we daar uitgebreid geweest zijn, maar ook de andere zijn
mooi.
een Lisu meisje
Kayah dames
een groep of Chin dames
Shan dames
e verschillende taalperiodes in Myanmar
een krokodil als harp
een Shan trom
de Shan muziekinstrumenten die we in Mandalay bij een voorstelling zagen
We lopen terug naar het hotel
met een omweg zodat we in de avond de Sule pagode nog kunnen zien. Eerst zien
we bij een groot gebouw in aanbouw de arbeiders naar buiten komen die hun dag
erop hebben zitten. Ze verzamelen zich allemaal bij een bushalte en
theestalletjes; het is geel van de helmen.
tegen zessen houden de werkers aan een groot gebouw op met werken,
ze drinken thee en eten wat
de stroom verkeer vanaf een voetgangers fly-over
Vlakbij de Sule pagode strijken
we neer voor een biertje en daar blijven we gelijk eten. Op de terugweg zien we
de Sule Pagode bij avond, glinsterend goud.
Teruglopen door “onze” straat,
Mahabandoola Road, met de vele kooplieden aan weerszijden en door de Indische
en Chinese wijken heen. We zien o.a. ook het stomen van de pinda’s.
zaterdag 18 februari
We gaan vandaag een serie
tempels in de stad bekijken die op loopafstand zijn en ’s avonds gaan we voor
de 2e keer naar de Shwedagon pagode.
Via “The Strand”, de grote weg
langs de rivier die vlak onder ons hotel stroomt gaan we naar de 1e
tempel van vandaag, een Chinese.
Kheng Hock Keong Pagode
De betekenis van Kheng Hock
Keong is: tempel van het vieren van voorspoed (Good Fortune). Een houten
tempel, oorspronkelijk uit 1861, na een brand, vervangen door de huidige in
1903. Dicht bij de haven en daarom is hij opgedragen aan de zeegod Mazu. De God
Mazu is in het midden van het altaar afgebeeld en daarnaast de goden van oorlog
en van geneeskunst. Aan de foto’s zie je hoe prachtig de tempel is – en hoe
Chinees natuurlijk.
de Chinese
tempel Kheng Hock Keong, heel veel vrolijke kleuren
en lampions, waar trouwens de
Chinese wijk vol mee hangt
van binnen ook heel Chinees, en nauwelijks een Boeddha te bekennen
een Chinese vrouw
mooi geordende offerandes
een altaar in een kleine zijhal
mooie Chinese plafondschilderingen
Beelden onderweg van de ene naar
de andere tempel van de straten waar we doorheen lopen. De foto met de Shwedagon
tempel is typisch: die tempel zie je overal in de stad oprijzen.
allerlei woningen, hier een flat naast een lagere woning
je ziet door de straatjes heen de Swedagon tempel
Guanyin Gumiao Temple
Ook een Chinese tempel, in de
Chinese wijk. Deze tempel is opgedragen aan de Guanyin, de Chinese versie van
Avalokitesvara, de Bodhisattva van compassie. De tempel trekt vooral Kantonese
Chinezen. Hij is gebouwd in 1823, in 1855 door een brand verwoest en in 1864
weer uit zijn as verrezen.
Kees voor het “altaar”
aan het plafond een schip met pagodes en draken
echt Chinese beelden
mooie deuren
Musmeah Yeshua Synagoge
Gebouwd van 1893 tot 1896,
bedoeld voor de Sephardische Joden van Bagdad en India. Voor de 2e
W.O. wonen er ruim 2500 Joden. De helft vertrekt voor dat de Japanners Yangon
innemen. Na de coupe in 1962 door het militaire bewind van Ne Win vertrekken
opnieuw vele van hen, en in 1969 vertrekt de laatste rabbijn. Er leven nu nog
een twintig joden in Yangon, verdeeld over 8 families. De synagoge is prachtig
bewaard met zijn mooie platform waarvan de Torah wordt gelezen, mooie lampen en
een mooi plafond.
Musheah Yeshua synagoge
de Thora rollen
buiten de synagoge
Theingyi Zei Markt en andere dingen onderweg
De Theingyi Zei markt ligt
tegenover de Bogoyke Markt die we de eerste dag bezochten. We lopen door een prachtig allegaartje van
steegjes en straatjes. In de smalle straatjes groente, fruit, vis en vlees
verkoop. Ook midden op straat is de waar uitgestald, maar dan zo dat er af en
toe een auto gewoon overheen kan rijden; de groente blijft tussen de wielen
onaangetast. Af en toe moet een krukje of ander obstakel worden weg gehaald. Is
wel heel bijzonder om te zien. De overdekte markt is wat in andere straatjes
huizen zijn. Daar veel huishoudelijke spullen.
marktkoopvrouw tussen haar waar
n de straatjes van de Theingyi markt moet soms een auto erdoor; neemt gewoon
cactussen zijn hier groente
bijna alle
hoofddoeken van moslima die we zien, zijn “voorgevormd” en hebben blinkende
kraaltjes
We bezoeken de moskee en de
Anglicaanse kerk nu ook van binnen. Voor foto’s
zie woensdag. We lunchen laat met een broodje op de kamer en blijven
daar een tijdje.
Shwedagon Pagode bezoek bij avond
Tegen de avond gaan we per taxi
nog eens naar de Shwedagon pagode. Dan is er het licht van de ondergaande zon,
prachtig. En later als het donker is bewonderen we het goud bij nacht, in de
schijnwerpers. Het is goed nog eens rond te lopen, er is zoveel te zien, ook
wat we de eerste keer gewoon over het hoofd hebben gezien. En het is hartstikke
druk met vooral heel veel Myanmarse families. Een mooi bezoek.
pagode aan het eind van de middag
de pagode als het donker is
het is ’s avonds heel druk
Het restaurant Padonmar is ons
aangeraden en daar gaan we lekker eten.
Zondag 19 februari
Onderweg naar kerken en tempels
komen we in een straatje, een groepje Chinese vrouwen, tegen die gele en rode
papiertjes verbranden, ze zijn als vouwblaadjes gevouwen, zgn. “Chinese
dollars” zegen ze. Het is om de ouders en grootouders die overleden zijn te
eren. Het is vandaag zondag èn en een speciale dag. Daar vlakbij komen we een
onbekende Chinese tempel tegen die ook een theehuis is. Moeilijk weer om er
zonder te eten weg te komen. Op het plein buiten worden in een schaal ook
allerlei papieren verbrand. We kennen deze gewoonte overigens wel vanuit China.
voorouderverering
een Chinese tempel onderweg die ook theehuis is
koloniale flats tussen de tempels door
koloniale flats tussen de tempels door
Sri Kali tempel
Een kleurige Hindoetempel in de
Indiase wijk (naast de Chinese als we op weg zijn van ons hotel naar de Sule
tempel in downtown) waar de lokale Indiase bevolking eer betoont aan de god
Kali, de zwarte godheid die in het binnenste van de tempel zit, omgeven met
shrines van Shiva, Ganesh, Laxmi en Karthik. Offerandes - etenswaren en bloemen
- worden door een jongen naar het “heilige” gebracht. Als Kees daar denkt
binnen te gaan, zoals we bij Boeddhistische tempels gewoon kunnen doen, komt de
jongen spoorslags achter hem aan om hem terug te halen. Bij de volgende Hindoe
tempel mogen we trouwens wel dichterbij komen, alleen daar mogen we weer geen
foto’s maken. Heel fijn dat we nu in de tempel kunnen, gisteren waren we net na
11 uur en dan is hij net dicht tot een uur of drie.
Sri Kali tempel
het altaar met de god Kali waar alle gaven heen worden gebracht
jongen die offerandes naar de god brengt (zie vorige foto)
de bovenkant van een klein tempeltje in de tempel
Sri Devi tempel
Een tweede Indiase tempel is een
eind ten oosten van het midden van de stad, gewijd aan de godheid Devi. In deze
wijk is ook een Indiase buurt: hier wonen de huidige nakomelingen van de eerder
overal aanwezige Indiase gemeenschap die zich in Yangon vestigden tijdens het
Britse Rijk.
Sri Devi tempel
een van de beelden/ godheden in de tempel
een rondje langs de buitenkant
op de stenen op de grond en trappen zijn ook kleurige patronen geverfd
in de voortempel, in de eigenlijke tempel met het altaar mogen we niet fotograferen
Sikh tempel
Een eenvoudige Sikh tempel die
we weer iets dichter naar het centrum toe vinden. Wat beter uitgevoerd en
onderhouden dan in Kalaw. Er is momenteel weinig activiteit.
de tempel, ziet er niet geweldig uit.
van binnen
We drinken ergens een lekker
kopje Illy koffie en dan gaan we op naar de katholieke kerk.
St. Mary’s Catholic cathedral
Ja wat valt daarvan te
vertellen. Een tyisch koloniale kerk, het is de grootste van het land. Hij is
ontworpen door Jos Cuypers, de zoon van de bekende Cuypers, afgebouwd in 1899,
neogotische stijl. Monumentaal, mooi in zijn soort, stralend in de zon, wit met
rood. We kunnen er niet in, de kerk is alleen tijdens en rond de erediensten
open en de zondagse openingstijd is net afgelopen. Door de open ramen heen nog
wel een plaatje.
Aan de zuid kant is Botahtaung
school, een bekende High School vanuit het koloniale bewind horen.
de kathedraal van voren
en van de andere kant
een blik naar binnen
Pont over de Yangon rivier en wandeling door het dorpje Dalah
Na de lunch in het bekende
“Ragoon Tea Cafe” gaan we naar de pont die iedere 20 minuten afgeladen vol heen
en weer vaart. De Yangon rivier over. Ook op zondag veel boten te zien. En bij
het in- en uitstappen verkoop van de lekkerste waren.
Aan de overkant is het dorp Dalah.
Door de hitte wandelen we uit de drukte van de kraampjes weg en zijn dan in een
rustig dorpje. Een zeer groot verschil met de overkant. Een leuk intermezzo met
af en toe wat mensen die voorbij komen of aan het bouwen zijn. En natuurlijk
weer een pagode. Na een uurtje varen we weer terug.
We lopen terug naar het hotel langs het
park bij de Sule pagode. Daar is het een zondagse drukte van belang.
En we nemen nog enkele foto’s vanuit het
hotel: tegen de avond en ’s avonds later bij avond
het park op zondag
vanuit het hotel
Nog een keer een zonsondergang
vanaf de 9e verdieping van het hotel en dan gaan we in de 19e
straat bij een kraampje eten. Het is druk, we moeten even wachten en komen dan
aan de praat met een Duits stel dat net wil weggaan. Zij zijn ook in Bangladesh
geweest (hij komt regelmatig in Bangladesh i.v.m. textiel inkopen voor
Duitsland en bemoeit zich nu ook met de veiligheidssituatie bij die bedrijven
die aan hen leveren). Zij zijn nu in Myanmar op vakantie. Dat geeft gelijk een
band, want komt niet veel voor. We praten vakanties en politiek door.
Daarna naar het hotel en pakken.
Vijf dagen Yangon zijn voorbij
gevlogen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten