Bangladesh, Myanmar, Thailand, Maleisie en Singapore 2017: 12 Wandeling Kalaw naar Inle Lake vrijdag 3 tot zondag 5 februari

Drie wandeldagen, we hebben er naar uitgekeken en ook een beetje tegenaan gekeken: hoe zwaar zal het zijn?

Het worden prachtige dagen, wel pittig maar verder zo mooi dat we het niet hadden willen missen.

het kaartje met de wandeling

Eerst beschrijven we de gewassen, de bloemen en de activiteiten die we onderweg in die drie dagen zien. Ze hebben bijna allemaal te maken met de akkerbouw. Daarna beschrijven we de tocht per dag.

Bloemen en gewassen:

Bloeiende den, bloeiende demsi waar wijn van gemaakt wordt , kersenbloesem, roze brem, bloei van een soort rubberboom, wilgenkatjes, ridderspoor, jack fruit bomen, kerstroos, akkers met tomaten, kool, chinese kool, bloemkool, wortelen en wortelen in bloei om zaad te winnen, akkers met linzen, een soort courgette, sinaasappels, wit mosterdzaad, agave voor sisal touw, gemberwortel, een mintachtig kruid, bonen en bonenstokken, mais, gerst, spaanse pepers, etc.

Activiteiten:

De meeste akkerbouwproducten zijn al geoogst, we zien nog het stro op de akkers staan, of de akkers zijn al geploegd. Er zijn ook alweer akkers ingeplant. Meestal is er één rijstoogst, die heeft veel water nodig en daarna verbouwt men groente en specerijen. Zgn. bergrijst kan het hele jaar door worden verbouwd, daar is weinig water voor nodig. Ook zijn er plaatsen waar het hele jaar groenten worden verbouwd. Soms ligt het land een jaar braak om de grond niet uit te putten.

Net zoals we reeds in Hsipaw zagen wordt bamboe voor heel veel zaken gebruikt. We zien hoe de bamboe wordt gesneden en gespleten voor matten, manden, muren in de huizen, voor dichtbindt touw, rijst te koken, etc.

Ook zien we, net zoals bij Hsipaw, dat vooral de oudere vrouwen weven. We horen dat het vooral de ouderen vrouwen zijn die dit gaan doen als het werk op het land te zwaar wordt of als er net een kindje is geboren.

oogsten van kool

vervoer van de oogst, een van de manieren, het gaat ook met karren

sinaasappelbomen

drogen van Spaanse pepers

groenen rood worden gescheiden

weven

snijden van bamboe, hier om manden van te maken

het oogsten van gember

gember

kersenbloesem

bloesem van een soort rubberboom

We horen verschillende vogels, de yellow orion, debush wabler, de specht, de witte ibis achtige en de vele geluiden vogels die we niet kunnen thuisbrengen. We zien een vliegenvanger zitten op een tak die ons pad kruist. Geer neemt vliegens vlug een foto en dan vliegt hij/zij weg. Helaas de foto focuste op de achtergrond, de vliegervanger zelf was daardoor niet scherp.

Aanleg van wegen en bouw van huizen:

We zien het zeven van het grint: van grof naar fijn en van kleinere stenen naar zand; te gebruiken voor het aanleggen of repareren van de weg of voor het maken van stenen.

De reparatie van de weg gaat in vier/vijf stappen. Eerst ruwe stenen uitstrooien op het “oude” oppervlak dat geveegd is en met wat pek is in gesmeerd. Op de ruwe stenen wordt daarna grof grint gestrooid en een wals rijdt het vlak. Daarna weer teer/pek die op een vuurtje langs de kant staat te smelten, het fijnere grint opnieuw pek en dan fijn zand en weer walsen om geheel vlak te krijgen.

Ook wordt het zand en het fijnere grint gebruikt om samen met water en cement beton stenen te maken. Een voor een worden de stenen in een mal gemaakt door het beton mengsel goed aan te stampen. Twee pennen zorgen voor een opening en de mal wordt open geklapt en de steen wordt op het plankje weggedragen om te harden.

Verder zien we, m.n. op het platteland, hoe men balken met een hand zaag tot planken ziet verwerken. Knap om over meters met de hand planken te maken van ca. 18 mm dik. Hier en daar werd wel machinaal geschuurd.

zeven van grint

het maken van stenen

Buffels en ossen

Het vervoer van hout, water en akkerbouwproducten en het bewerken van de grond gaat hier meestal nog met de waterbuffel of os. Ook zien we hoe grote houten karren met grote gespaakte wielen door een span waterbuffels of ossen wordt getrokken We zijn verbaasd over de diepe voren waar die de karren in de paden doorheen moeten. Onvoorstelbaar zwaar, we zien het ook gebeuren. Duidelijk dat er twee ossen of buffels voor nodig zijn. Ook het ploegen is zwaar. Men begint vroeg zodat de waterbuffel of os in de middag in het water of schaduw kan staan of liggen. Er wordt goed voor de buffel of os gezorgd, het belangrijkste kapitaal van de boer. En daarnaast wordt er natuurlijk veel op het hoofd gedragen.

Daarnaast heeft ook de “Chinese buffel” zijn intrede gedaan. Het zijn een soort super vereenvoudigde driewielers of de grotere met twee kleinere voorwielen die met de een-cylindermotor stoer door alles heen draait en veel lawaai maakt. We kennen hem uit China.

ossenwagen moet soms door diepe voren

nogmaals, nu in een dorp

op een waterbuffel

en kar van dichtbij

Chinese buffel

ploegen

Vrijdag 3 februari

Na een korte gedachte-uitwisseling met de gids waarbij we onze wensen neer leggen vertrekken we om 8:45 uit Kalaw. We lopen Kalaw uit en beginnen gelijk met een stevige helling naar boven naar een mooi dennenbos nog door de Engelsen in 45/46 aangelegd.

Het is een mooi open bos, met regelmatig mooie ver gezichten op de tegenover liggende hellingen.

Ook zien we opnieuw evenals we dat zagen in Hsipaw dat grote bomen niet omgezaagd worden maar “omgebrand” worden. Net boven de grond tot een meter er boven wordt de bast verwijderd en wordt in de stam gehakt zodanig dat er veel vezels van het hout vrij liggen. Deze vrij liggende vezels worden samen met klein hout aangestoken en een deel van de boom brandt weg. Dit wordt drie à vier keer herhaald tot de boom omvalt en dan met hakmes en zaag verder wordt verkleind.

Na enige tijd wordt het bos opener en gaat we naar mooi open golvende heuvels. Het pad gaat op en neer. We zien dat het land goed in cultuur is gebracht; de akkers liggen er mooi verzorgd bij. Op verschillende plekken wordt er op het land gewerkt. De vrouwen meestal in groepjes van vijf à zeven, de mannen vaak alleen.

Verrassend is ook dat we een “Chinese Buffel” zien aankomen met twee erop. Zij stoppen stappen van de driewieler af en knielen neer om Boeddha kort te eren. Pas dan zien we dat op de top van de heuvel een boeddha beeltenis staat. Waarna ze weer op de “Chinese buffel” springen en door rijden.

We lopen door twee dorpen en kruisen een “hoofdweg”, op weg naar een klooster, daar lunchen we.

eerst lopen we door het bos,

met uitzicht op de heuvels, begroeid met bos

….. of in cultuur gebracht

de akkers zijn heel bruin

om het hakken van bomen te vergemakkelijken haalt men de bast weg om de bomen dood te laten gaan

… of men steekt de bomen in brand met hetzelfde doel

een grote berg

op de berg een pagode waarvoor gebeden wordt als men er onderaan langskomt

De lunch bij het klooster en Pagode is een lekkere noodle soep. Prima.

ingang van de pagode bij de lunch

de Boeddhistische vlag

de tempel

het lunch theehuis

Na de lunch lopen we via de bekende kraampjes die meestal bij een klooster staan opgesteld weer de velden in. Nog steeds zit alles er goed onderhouden uit. Ook zien we op een helling een aantal mannen stenen naar beneden gooien. Michel vertelt ons dat zij de weg willen verbeteren en daarom de stenen van de helling verzamelen om die in de weg te verwerken.

Verder valt ons ook de terrasbouw op. Prachtig hoe een dal geheel met terrassen is opgevuld.

We lopen verder door deze terrassen over voetbrede paadjes waar je moet opletten waar je je voeten neerzet. Dus veel naar beneden kijken en regelmatig stoppen om om je heen te kijken. Er worden veel groenten verbouwd.

Zo lopen we langzaam omhoog naar het eerste dorp waar de nacht zullen doorbrengen.

terrasbouw

even een rustpauze

Kees tussen de kolen die al gerooid zijn

uitzicht op een dorp waar we doorheen komen

We lopen het dorp La Mire binnen en via de buren naar ons slaap adres. We worden door een bejaard echtpaar allerhartelijkst ontvangen met thee en enkele woorden Engels van Pa. Het is een mooi huis, door hem zelf ca. 32 jaar geleden gebouwd toen hij zijn huidige vrouw trouwde. De onderkant was open voor het vee maar door hem later met stenen dicht gemaakt. Hij vraagt zoals zo vaak naar onze leeftijd en we komen tot de conclusie dat Geer en hij even oud zijn, zijn vrouw is jonger. Later begrijpen we dat hij en zijn vrouw beide weduwe en weduwnaar waren en dat beiden niet goed vonden en toen met elkaar zijn getrouwd. “We love each other” legde hij uit. Ze hebben acht kinderen die alle naar school zijn geweest, de jongens werken op verschillende plekken in het land de meisjes zijn gehuwd en wonen ook in het dorp. Hun slaapkamer is in het onderhuis wij en de gids slapen in de kamers boven, gescheiden door een dun gordijn.

We lopen nog een rondje door het dorp, kunnen het huis aanvankelijk niet terug vinden maar worden er gelijk door een dorpsbewoner naar toe gebracht.

Biertje gekocht en met z’n vieren tijdens het eten gedronken. Een hartelijke en verwarmende avond.

We hebben dus van 8:45 tot 3:15 gelopen met een lunch pauze van ruim een uur en natuurlijk allerlei stopjes tussen door. Het terrein schommelt tussen de 1250 en 1450 meter

thee bij aankomst

vanuit onze kamer

in onze kamer

de gastvrouw

proosten met de gastheer en Michel de gids

posters in onze kamer

een huis tijdens het wandelingetje ‘s avonds

een dame die het stro aan stukken snijdt voor veevoer; het wordt gemengd met ….

zaterdag 4 februari

Opstaan en ontbijt bij de familie en om 8:15 lopen we weer oostwaarts.

Het landschap lijkt aanvankelijk op dat van gisteren natuurlijk, maar al snel wordt het een stuk droger en wat steiler. We zien in de vroege morgen al een jonge boer bezig met z’n waterbuffel het land ploegen. Een ploegmes en een buffel, zo trekt hij z’n baantjes.

het ploegen

Het eerste dorp dat we tegenkomen is een Pa-o dorp, de vrouwen zijn in het zwart, een zwart topje, daaronder een zwarte rok en daaronder nog een zwarte rok die tot de voeten reikt. Wel zijn de hoofddoeken die ze dragen mooi gekleurd. Bij een oudere vrouw die aan het weven is drinken we thee en krijgen een kleine versnapering. Het zijn van die droge stengeltjes. Ze weeft weer zoals we dat ook in Hsipaw zagen (zie aldaar), de poes kruipt bij haar. Zij stuurt hem weg en geef een paar keer een stevige tik. De poes blijft gewoon zitten en krijgt dan even later de stengeltjes die wij hebben laten liggen. Dit slimme poesje wist dit natuurlijk.

klederdracht van de Pa-O bevolking

idem

In dit en het volgende dorp worden Spaanse pepers gedroogd. Ontzettend veel pepers worden hier geproduceerd. Voor plaatjes zie hierboven, het thematische deel. We horen dat dit gebied heel geschikt is voor spaanse pepers en dat meer dan de helft van de pepers voor Myanmar hier worden gekweekt.

waterbuffels lopen door het geploegde, droge veld

een peperveld

We lopen via kleine paadjes verder zien een nieuwe bergkam opduiken en maken de borst alvast nat om die over te moeten. Onze gids zegt dat het wel mee zal vallen. We lunchen in het volgende dorp. Weer een goede nooddle soep en krijgen dat op eerste verdieping van het huis met een mooi uitzicht op de velden die net zijn door gestoken. Na ruim een uurtje trekken we verder. Het land is nu veel minder in cultuur gebracht hier en daar wijst de gids op behoorlijke erosie door een riviertje dat door de vallei stroomt. Met name in de regentijd wil het hier nogal te keer gaan. Als maar zigzaggend komen we steeds dichter bij de bergkam en dan blijkt daar een soort canyon te zijn waardoor we met beperkt stijgen er door heen kunnen. Kort na het door lopen van de canyon komen we in een dorpje waar de nodige trekkers bij elkaar komen. Er zijn verschillende slaapgelegenheden en we schatten het aantal groepen en groepjes op 8 à 10.

We ontspannen wat lopen ook dit dorpje even door, drinken biertje, bij de “jeugdherberg” die we gezien hebben op de heen weg.

We eten in een aparte kamer achter het hotelletje naast de keuken. En maken ons klaar; net op tijd want even later gaat het licht uit. Ze werken hier met een zonnecellen systeem. Licht van 18:00 tot 22:00 en van 04:30 tot 06:00.

We hebben deze tocht gelopen van 8:15 tot 4:30 met de lunch en nog een rustpauze. Het hoogte verschil was nu meet 1225 tot 1495. Dus een zwaardere dag maar we voelde ons beiden minder vermoeid dan gisteren.

een bruggetje over

uitzicht op een bergrug; moeten we die helemaal over?

zondag 5 februari

Net als gisteren opstaan, ontbijten in het kamertje naast de keuken en om 8:15 lopen we weer. Een stuk over de weg naar het volgende dorp, Tijdens dit stuk komen we opnieuw peper velden tegen en een hele stellage zeker z’n 15 meter hoog. Het blijkt door deze dorpen gebruikt te worden om een soort raketten af te vuren om de regen goden gunstig te stemmen. Een km of 2 verder komen we er nog een tegen. De gids vertelt dat die gebruikt worden en dat het best gevaarlijk is, men gebruikt steeds zwaarder vuurwerk en soms ontploft er een met nare gevolgen.

En dan begint er een behoorlijke klim naar 1505 m. We eindigen aan de rand van een grotere weg waar een hotel/restaurant wordt gebouwd van bamboe in typische Pa-O stijl. Aan de grote weg kant staan de nodige stalletjes al met allerlei toeristen items. Ook uit andere richtingen komen hier en daar groepen aanlopen. Ca 1 km verder hebben we een pauze en drinken een kop thee in het “wegrestaurant”. Kort nadat we onze rustpauze hebben gehad slaan we af en lopen verder over een voetpad. Gelukkig, we waren even bang dat we via de stoffige “hoofdweg” verder zouden gaan. We lopen naast grote droge geoogste velden en beginnen steeds meer te dalen Regelmatig hebben we schaduw van een heel grote heilige boom en komen uit bij en bergbeek die nog maar weinig water heeft.

En dan waarschuwt de gids. De afdaling begint en gaat over allerlei rotsige brokken. We dalen fors zo’n 400 meter langs deze nu in het droge seizoen rustige bergbeek. Prachtige begroeiing, stil behalve de vogels stoppen regelmatig om even om ons heen te kijken en komen uiteindelijk uit bij een bamboe bos. Dat blijkt het einde van de afdaling te zijn. Na het bamboebos kruisen we de weg en eten Tone Lé / Thaung village.

Na een lekkere verdiende lunch het is inmiddels drie uur geweest lopen we een stukje door en stappen in de boot voor het laatste deel van de tocht over het Inle Lake. Waar we na anderhalf uur varen in Nyaung Shwe ons verblijf voor de komende drie dagen. Zie verder volgend hoofdstuk Inle Lake.