20 Hpa-An woensdag 22 tot zaterdag 25 februari, lunch

woensdag 22 februari

Met mooi ochtendlicht lopen we een klein eindje naar beneden tot de halte voor de vrachtauto die ons verder naar beneden brengt, waar onze auto twee dagen op ons heeft gewacht.

kloosters op de berg in het ochtendlicht

Al snel rijden we Thaton, de hoofdstad van het Mon volk binnen waar we de

Shwe Saw Yan Pagode

bezoeken. De pagode is 100 jaar oud. Er is bij de ingang een mooie legende afgebeeld op een fries: De legende van de prins die alles weggeeft:

Er is een land dat heel voorspoedig is: goede oogst, 2 witte olifanten. Er is een prins die 2 kinderen heeft. Het naburige land is arm. De mensen van dat land komen naar de prins en ze vragen om voorspoed te krijgen de 2 olifanten. De prins geeft de olifanten, want hij is goed. De mensen van zijn land zijn erg boos op hem dat hij de olifanten weggeeft en ze sturen hem met zijn 2 kinderen het bos in. Daar gaat hij op een kar. Ze leven een tijd in het bos en de prins wordt een Boeddha. Dan komt er een slechte man en die zegt dat hij zijn kinderen wil. De prins die goed is en alles weggeeft, geeft zijn kinderen. De slechte man neemt de kinderen mee. ’s Nachts gaat hij in een boom slapen en laat de kinderen in het bos achter. In het bos zijn gevaren en wilde dieren. Dan komt er een nat, die weet dat de prins goed is omdat hij alles weg geeft. De nat zorgt voor de kinderen en neemt ze mee naar het paleis van het land waar ze vandaan komen. Daar is de koning en die is erg verdrietig dat zijn zoon en kleinkinderen er niet meer zijn. De nat geeft ze terug en later komt de prins ook weer. Het komt dus allemaal goed. Het boeddhistische geloof in Myanmar zit vol met legendes en nats die de Boeddha dan helpen (en andere keren juist heel erg rot doen en je van de goede weg af proberen te halen). Dit door elkaar lopen is met aanmoediging van koning Anawrahta in de 11 eeuw begonnen toen hij het Therevada Boeddhisme wilde invoeren, maar zag dat de mensen de geesten maar niet zonder meer willen opgeven..

In deze tempel is bijzonder dat er een zittende Boeddha is en een van de Boeddha’s heeft 11 vingers. Die slaan op de 11 negatieve eigenschappen die we allemaal hebben en waar we mee om moeten leren gaan, zoals boosheid, hebzucht, agressie, onvrede, enz. Dat brandt in ons en belemmert ons naar het Nirwana te gaan. Moh Moh praten over het vuur in ons.

de gouden pagode

de stupa is aan de bovenkant helemaal van goud, de onderkant is goud geverfd

een rijtje Boeddha’s in de hoofdtempel

het plafond is met houtsnijwerk bekleed

de fries van de legende van de prins die alles weg geeft; 

de Prins met 2 kinderen wordt het bos in gestuurd

een zittende Boeddha, dat kom je niet vaak tegen

 de Boeddha met de 11 vingers

een grappige nat

vanuit de tempel uitzicht op een mooie, hoger gelegen stupa

We lunchen vroeg voor de rit van plm. 3 uur naar Hpa-An, onze laatste plaats in Myanmar.

Nu komen we in de Kayin provincie. Gisteren zagen we bij de Golden Rock al de klederdracht van deze bevolkingsgroep. Er zijn tal van variaties, want tal van subgroepen en daarbinnen weer variaties aan kledij voor mannen. Vrouwen, speciale gelegenheden. Maar het wit overheerst. De witte kleding zien we ook terug in diverse standbeelden in deze provincie, in de winkels hangen de speciale kleren te koop en serveersters hebben die kleding aan.

Kayin vrouw

Er zijn veel mensen uit deze provincie naar Thailand gevlucht; de Kayin streeft naar onafhankelijkheid (zoals meer groepen). Moh Moh vertelt dat Aung San Suu Kyi probeert in gesprek te komen met de onafhankelijkheidsbewegingen.

Het landschap verandert spectaculair. We rijden nu door vlak land met hoge, grillig gevormde kalsteenrotsen die oprijzen boven de knalgroene rijstvelden (en ook bruine als de oogst geweest is.) Het lijkt ontzettend veel op wat we kennen uit Vietnam, ZW China. Een feest van herkenning en allerlei herinneringen aan dit mooie type landschap.

het landschap: rijstvelden met kalksteenbergen

Voor we Hpa-An de hoofdstad van de Kayin provincie inrijden, bezoeken we eerst twee grotten aan de oost kant van Kayin provincie.

Yathepyan Cave

De Yathepyan grot ligt 12 km zuidoost van Hpa-An en heeft weer een mooie legende. De grot heeft een brede voorkant en is niet heel diep, maar aan de rechter kant is er een gat waar het zonlicht doorheen schijnt. Onder dit gat staat een pagode met Boeddha. De Pagode zit onder de vogeldroppings. De legende zegt, dat koning Anawrahta net bekeerd is tot het Theravada Boeddhisme tijdens een campagne in de 11 eeuw in lager Birma. Bij deze grot komt hij een kluizenaar tegen met een gouden Boeddha. De koning wil de Boeddha van de kluizenaar afpakken maar deze vlucht met de Boeddha de grot in. Als de koning hem achterna komt, barsten de kluizenaar met de Boeddha onder zijn arm door het plafond van de grot naar veiligheid. Hierdoor is het gat ontstaan en is kort daarna de Pagode en de Boeddha hier komen te staan.

Het blijft toch mooi iedere keer weer zulke legendes te horen die met overtuiging worden verteld.

bij de ingang van de grot

 de omgeving van de grot vanuit de grot gezien

een liggende Boeddha in de grot

 op de rotswanden zijn veel Boeddha’s gegraveerd

 een tablet uitvergroot

het gat dat volgens de legende in de berg is gekomen    

Kawgun Cave

Dicht bij de vorige grot ligt Kawgun grot nog rijker versierd dan de vorige grot. Deze is er al vanaf de 7^e eeuw, gebruikt door lokale Mon Boeddhisten. Iedere generatie schraapte van de wanden een en ander af om nieuwe inscripties te kunnen maken.

Er zijn slechts enkele van de oude tabletten in Bagan-stijl bewaard gebleven, veel van de oude beelden zijn door het geweld van een naburige cementfabriek verloren gegaan.

Wat wij zien is kennelijk van later datum.

de ingangspoort van de Kawgun Cave

 heel veel beelden en inscripties

 de oude Bagan tabletten die bewaard zijn

 van dichterbij

deze zit vol met allemaal kleine Boeddha's; andere trouwens ook 

 in de grot

Dan rijden we naar Hpa-An en gaan over de rivier Thanlyin rivier, dezelfde rivier waar ook lake Inle in overloopt. Niet al te laat zijn we in hotel Angels Land in Hpa-An, en we kunnen nog een flinke wandeling maken. Eerst langs de brede Thanlyin rivier. Daar kijken we naar vissers en naar sport. Langs het water wordt fanatiek gevolleybald en ook gevoetbald met een volleybalnet. De jeugd is hier heel actief.

langs de Thanlyin rivier met de karakteristieke puntberg

een visser gooit zijn net uit

Kees kijkt naar het binnenhalen van het net

het mandje waarin de gevangen visjes komen

 bamboestokken liggen te weken

de jeugd is aan het volleyballen

 kikkers bij een tempel, blijkt typisch voor Hpa-An te zijn

 langs de weg een auto met ijzeren staven

We buigen van de rivier af en lopen naar het oude centrum, proberen het kaartje van het hotel tevergeefs te begrijpen, maar vinden toch het Birmese restaurant dat ons aanbevolen is. We eten vroeg om nog met een beetje licht terug te lopen en niet te verdwalen. Ergens nog een lekkere koffie en we komen uiteindelijk uit bij het meer aan het oosten van het stadje. Daar bij het meer is de nachtmarkt aan de gang, een drukte van belang.

Na wat vragen vinden we ons hotel terug.

donderdag 23 februari

Markt Hpa-An

Eerst een bezoek aan de plaatselijke markt, waar we ook nog een grote moskee vinden. Veel Kayin mensen zijn trouwens christelijk, de Britten Baptisten en Katholieken hebben destijds veel zendingswerk gedaan. Ook hier weer tempel, moskee en kerk redelijk dicht bij elkaar.

de moskee vanuit de markt

veel vis, zie de zwaardachtige vis achteraan

van dichtbij

voor vegetariërs is er ook van alle

Museum

Om half tien lopen we het kleine museum binnen. Het gaat pas om tien uur open, maar geen probleem men opent het nu voor ons. Binnen wordt de Kayin groep verhelderend neergezet met goede overzichten van de verschillende groepen binnen de Kayin stammen en gebruiken.

Kayin klederdracht, een van de substammen

muziekinstrumenten

de vlag van Kayin Stae moet voor Nederland toch wel afgebeeld in deze blog 

Kyauk Kalat Pagode

Op een merkwaardige rots midden in de vlakte heeft een monnik besloten Boeddha te eren en boven op deze merkwaardige rots is een stupa gebouwd, een kunstmatig meer erom heen, een klooster, een meeting room en dus een pagode. Het is fantastisch hoe zij al deze merkwaardige natuur fenomenen tot een plek kunnen omvormen om Boeddha te vereren.

Het klooster is nog zeer levendig. Tijdens de lunch sluit het klooster voor een uur zodat de monniken in alle rust kunnen mediteren. De ruimte om de pagode is niet alleen schoenvrij maar ook strikt vegetarisch.

rijstveld op weg naar de pagode

 de stupa op een rots

uitvergroot

het grotendeels opgedroogde meer rond de pagode

het landschap van bovenaf

 idem

tot halverwege de berg kunnen we klimmen

 een hal waar iederen een gratis (vegetarische) lunch kan krijgen

Lumumbi Garden bij de Mount Zwebagin 

Ongeveer 3 km ten oosten van de Kyauk Kalat Pagode ligt Lumumbi Garden aan de voet van Mount Zwebagin. Ook deze kalkstenen rots stijgt bijna plotseling uit het landschap op, een soort kies van 725 meter hoog. Op de top staat een stupa en via een zeer grillig pad is de beklimming mogelijk. Wij besluiten niet omhoog te lopen maar alleen de Lumumbi tuin te bezoeken aan de voet van de berg. In deze tuin zijn ca. 1100 Boeddha’s geplaatst in mooie rijen. Iedere geplaatste Boeddha heeft zijn of haar donor. Een monnik had zo’n tuin in India gezien en besloot deze ook voor Myanmar op te richten en daarvoor donors te werven. Dat is duidelijk gelukt; het proces van het bijplaatsen van Boeddha’s is nog steeds gaande. In de tuin staan ook verschillende heilige Boeddha bomen. We zien er enkele in bloei. De bloem groei direct via een spriet aan de stam en gaat van bloem over naar een donkerbruine vrucht zo groot als een grapefruit. Niet eetbaar. Geer krijgt twee bloemen.

de Lumumbi Garden met de bergen op de achtergrond

een beeld in Kayin klederdracht bij de tuin

bloem van de Boeddha boom    

We lunchen in een Thai’s theehuisje even verder op en gaan vervolgens naar de derde Cave die een leuke verrassing wordt.

Saddan Cave

28 km zuidelijk van Hpa-An aan het einde van een kalkstenen rug die uit de rijstvelden omhoog gestegen is, ligt Saddan grot. Wat moeilijk te vinden, een wat lange tocht over een slechte weg maar zeer de moeite waard. In de ingang zit een gouden Boeddha, maar zodra je die voorbij bent opent zich een enorm grot met prachtige grote druipstenen stalactieten die als gesmolten was aan het plafon lijken te hangen. Prachtige bruine lijkend op de kop van een inktvis. En aan de onderkant lijken de stalagmieten meer op paddenstoelen. De ruimte is zeker zo groot als de druipsteen grot in Frankrijk Oran. In de ruimte staan weer vele Boeddha’s maar zo als Moh Moh al had gezegd we stijgen naar een punt achter in de grot waar we onze schoenen weer aan kunnen doen en dan verder door de grot naar de achterkant van de berg kunnen lopen. Dat doen we, het is goed dat Moh Moh en Tsi Tsi goede zaklantaarns hadden mee genomen. De wandeling naar de andere kant duurt ongeveer 15 à 20 minuten maar wij - mede door de mooie stalactieten en stalagmieten - doen er aanzienlijk langer over.

En dan aan het andere eind heeft Moh Moh een boottocht terug naar de auto voorzien. We varen onder de berg door en daarna via allerlei slootjes tussen de rijstvelden door naar de voorkant van de berg. Die slootjes zijn in feiten de irrigatie kanaaltjes voor de rijstvelden.

Een heel leuke ervaring voor vandaag en beslist een goede keuze om Mount Zwebagin niet te beklimmen maar deze plek daarvoor in de plaats te bezoeken.

onderweg: kalkrotsen met droge rijstvelden

onderweg: mooie huizen

onderweg: hooischelven

en “ouderwetse” daken van bladeren

 de kikker ook hier weer

 beeld in de grot

 druipsteen

 zo wandelen we door de grot

de uitgang

dames stappen in de boor voor het tochtje terug

 onder deze berg gaan wij door

 we varen heel dicht langs de rijstvelden

de bijna rijpe aren

 door deze slootjes varen we

 aan het eind van de tocht een frisdrankje, met een blad voor Kees zijn gezicht

 deze foto maakt het weer goed

bij het terugwandelen zie je hoe de tijd werkt    

Shweyinhmyaw Pagode en zonsondergang

We zijn op tijd terug in Hpa-An om naar de Shweyinhmyaw Pagode te gaan aan de noord oostelijke kant van Hpa-An direct bij de stad. De tempel heeft een uitbouw naar de rivier waar ook enkele Boeddha’s zijn opgesteld. En vanuit deze uitbouw ook een geweldig mooi overzicht op de rivier en de berg daar tegenover Mount Hpar-Pu.

We horen veel lawaai i.p.v. een rustige zonsondergang. Het blijkt een zandzuiger te zijn die zijn lading aan het overpompen is naar de zandverkoper aan de kant. Hij trekt water in en spuit het gewone zand van die dag naar een bekken aan de kant net noordelijk van de tempel. Gelukkig is al het zand overgepompt voordat we de zonsondergang hebben.

De zonsondergang is mooi, we zien de zon echt achter de horizon verdwijnen en dan wordt het snel donker en gaan we terug naar het hotel.

de Boeddha met goud omhangen

 vanuit de pagode loop je naar het platform aan het water

 het prachtige uitzicht

bagger wordt aan land gespoten

 zonsondergang aan de rivier met een baggerbootje

Na een wandeling door het oude stadscentrum besluiten we toch bij het Chineesje te gaan eten. Weer een prima dag.

vrijdag 24 februari

We proberen fietsen te huren en zijn daar van negen tot half elf mee bezig. Het lukt niet twee fietsen te krijgen die op een standaard versnelling kunnen rijden met hoog genoeg zadel. We besluiten het hierbij te laten.

Vervolgens lopen we naar het meer over de brug midden over het meer en zien dan ook dat het meer groter is dan we aanvankelijk dachten. Lopen nog een stuk door de binnen stad en de markt tot het behoorlijk heet wordt die dag.

We concluderen: we hebben Hpa-An behoorlijk bekeken, we trekken ons terug bij de Chinees aan de rivier en werken daar de blog bij zodat we bij zijn als we Myanmar verlaten. Zo gezegd zo gedaan. Einde van de middag lopen we opnieuw een rondje stad en eten opnieuw bij de Chinees aan de rivier. De blog is bijna klaar. Morgen om zes uur op om Myanmar te verlaten.

Dat blijkt heel soepel te gaan en staat bij hoofdstuk 23 Mea Sot beschreven.