vrijdag 24 februari 2017

22 Geschiedenis Thailand

Thailand Geschiedenis
(vnl. geput uit de Rough Guide van Thailand)
40.000 jaar geleden zijn er jager-verzamelaars in Thailand die gereedschappen van hout, steen en bamboe gebruiken. Aan het eind van de IJstijd, 10.000 jaar geleden, zijn dit gesettelde boeren geworden (kippen, varkens en ander vee, rijst en bonen).  De eerste pottenbakkers rond 6800 v.Chr. Rond 2000 v.Chr. woont men in dorpen en is er brons bewerking. De voorouders van de Thai wonen dan nog lang en breed in Zuid-China. Het zijn Austroaziatische mensen, waaronder de Mon, die de Dvaravati beschaving naar Thailand brengen.
Mon, Dvaravati en Srivijaya
In de 3e eeuw v.Chr. brengen de Mon het Therevada Boeddhisme naar Thailand.

Van de 6e tot 9e eeuw n.Chr. is er de welvarende Boeddhistische Dvaravati beschaving.

Bhoeddisme kaartje    

Dvaravati is een groep stadsstaten zoals Nakhom Pathom en Lupburi in de Chao Phraya vallei (de Chao Phraya is de grote rivier die vanuit Bangkok naar het Noorden loopt. Men onderhoudt culturele en religieuze contacten met India via de Drie Pagode Pas, op de grens tussen Thailand (Kanchanaburi) en Myanmar (Kayin provincie), een pas die ook al in de 3e eeuw als doorgeefpunt dient.
Intussen is er in het zuiden van het Dvaravati rijk handel met het Maleisische schiereiland, o.a. via Trang (in Chaiya vind (RG531) je tempelresten en de mooiste stenen en bronzen beelden van Thailand).
Srivijaya.
In de 8e eeuw komt het onder controle van de Srivijaya, een Boeddhistische Mahayana stadsstaat van Sumatra. Hoogtepunt in de 10e eeuw, met ook veel tempels.
Khmer
Vanaf het begin van de 11e eeuw domineren de Kmer de Mon stadsstaten, zowel het , Dvaravati als het Srivijaya rijk. De Khmer – met Angkor als kern – beheersen  sinds eind 6e eeuw het gebied van Cambodja; ze profiteren van een periode van economische neergang. De Srivijaya, slaan terug, maar uiteindelijk winnen de Khmer, wiens koning met de god Shiva vereenzelvigd werd, al zitten er veel animistische en elementen van het Mahayana Boeddhisme[1] in. Het grote Khmer rijk gaat tot Laos, Vietnam, Zuid-China en dus ook Oost Thailand, waar veel Ankor tempels worden gebouwd (zie Phimai en Phanum Rong). In de 12e en 13e eeuw gaat het met het Khmer-rijk bergafwaarts, o.a. omdat de grote hoeveelheid tempels en bijbehorende monniken etc. (sommige tempelprojecten kenen 300.000 priesters, 20.000 heiligdommen en 38.000 ton rijst per jaar) niet meer te onderhouden zijn; het put de economie uit.
De opkomst van het meer democratische Theravada Boeddhisme ondermijnt ook de goddelijke en hiërarchische autoriteit van de Khmer koningen. Dat verval legt de bodem voor de opkomst van de Thai.

[1] Mahayana en Therivada Boeddhisme
Mahayana wordt doorgaans uitgelegd als 'groot voertuig', in tegenstelling tot Hinayana dat dan met 'klein voertuig' wordt vertaald. Deze vertaling is beledigend voor de enige stroming uit het Vroeg Boeddhisme die over is: het Theravada Boeddhisme. Mahayana kan echter ook als Groot Pad worden vertaald. In dat geval duidt de term op het idee dat iedereen Boeddha kan worden, volgens de Mahayana filosofie. Iedereen heeft eigenlijk al de Boeddha in zich; dat is het idee van de Bodhisattva. In het Theravada Boeddhisme kunnen alleen Monniken verlichting bereiken en dan heten ze arhats. De volgende eigenschappen worden met Mahayana Boeddhisme geassocieerd:
-        Universalisme , volgens welke ieder individu met een 'Boeddha natuur' is toebedeeld
-        Verlichte wijsheid (prajna paramita), als de voornaamste focus voor realisatie
-        Compassie door dienstbaarheid
-        Verlossing , gesteund door een rijke kosmografie, inclusief hemelse rijken en krachten, met een spectrum aan Bodhisattva 's, zowel menselijk als klaarblijkelijk goddelijk, die de beoefenaar kunnen bijstaan
Ofschoon in de Theravada-beoefening liefde en mededogen essentiële factoren zijn, worden ze in de Mahayana traditie zelfs nog meer benadrukt. In het Mahayana ligt het einddoel van de beoefening hoger, want dit is gericht om alle voelende wezens te verlossen van het cyclische bestaan.

De collectie van geschriften van het theravada boeddhisme,
de Pali-canon, is algemeen aanvaard als de meest betrouwbare
verzameling van toespraken (suttas) van de Boeddha

De Thai 
Voor het eerst in de 5e eeuw worden de Thai gevonden, in Zuid-China. Ze worden door de groei van de Chinezen en Vietnamezen richting het onbevolkte noord Laos geduwd en komen zoo ok Thailand binnen (na de 7e eeuw). Een belangrijke ontwikkeling is de verspreiding van het Theravada Boeddhisme In de 10e eeuw over de stadssteden van Dvaravati. Dit geloof verenigde niet alleen de Thais, maar ook de Mons tot een eenheid. In de 12 eeuw is de Thaise bevolking door heel Thailand verspreid, dan nog onder de Khmers. Door de achteruitgang van Angkor (de Khmers) kon het Therevada Boeddhisme floreren (elders lees ik dat Theravada Boeddhisme redden voor achteruitgang ergens is).
Sukhothai.
Het eerste Thaise koninkrijk is in de 13e eeuw in Sukhotai gesticht.
De Thai hebben aan de ene kant de Khmer, aan de andere kant de Birmezen die op verovering uit zijn en die ze moeten terugslaan. Terwijl ze alleen en in combinaties met bv. de Mon met de invasie van de Mongolen te maken krijgen.
Ayutthaya
In de 14e eeuw wordt de stad Ayutthaya de kern van het rijk, Sukhotai wordt een provincie; dit na de nodige gevechten natuurlijk. Van Angkor wordt de goddelijke status (devaraja) van de koning overgenomen en het bijbehorende hiërarchische systeem(G: dus weer minder democratisch), waardoor ook de benodigde mankracht om  te vechten mogelijk wordt. En dat is niet gering: iedere vrije man moet de helft van het jaar de Kroon dienen, hetzij in publieke, hetzij in militaire dienst. Het koninkrijk neemt de macht over van de Khmers, de koning van de Khmers wordt verbannen naar een nieuwe stad in de buurt van Phnom-Penh. Er komt een statussysteem waarbij ieder zijn plaats weet, aan de hand van de grootte van het te verkrijgen areaal rijstveld. Tot de dag van vandaag werkt dit status systeem (niet meer via rijst arealen)
Birmezen en Europeanen
Gevechten tussen Thai en Birmezen in de 16e eeuw; het rijk gaat heen en weer. De Thai blijven uiteindelijk de baas als er in de 16e en 17e eeuw handelsverdragen met Portugezen, met Engeland en Holland komen. Daarna de  Fransen die het christianiseren van de Ayutthaya mede als doel hebben.
Maar in de 18e eeuw komt Birma weer opzetten. Na een jaar van uithongeren moet  Ayutthaia zich gewonnen geven. Het wordt met de grond gelijk gemaakt, de inwoners worden gedeporteerd. Het verhaal gaat dat koning Suriyamarin weet te ontkomen met een boot en 10 dagen later sterft. Het is niet te geloven dat de Birmezen en Siamezen dezelfde religie hebben.
Ayutthaia wordt een jungle. Echter, met een ongelofelijke snelheid hergroeperen de Thai zich en vestigen:
Het vroege rijk van Bangkok, het Thaise koninkrijk. (eind 18e eeuw)
Bangkok wordt de hoofdstad van het nieuwe Thaise rijk; het isbeter te verdedigen tegen de Birmezen. Er zijn enkele koningen achter elkaar. Veel religieuze en juridische teksten en ook drama en poëzie zijn verloren gegaan door het geweld van de Birmezen en moeten door de nieuwe Thaise koningen opnieuw geschreven worden. Dat gebeurt, evenals een snelle herbouw van Ayautthaya.
De Chakkri dynastie komt tot stand, die tot heden bestaat.
Een invasie vanuit Laos wordt door koning Rama III neergeslagen en op Boeddhistische tempels na wordt alles in Vientiane verwoest. Cambodja en delen van Vietnam komen min of meer ook onder deze koning.
De handel met China bloeit.
Engelsen en Fransen. (vanaf de 19e eeuw)
Van de Britten kunnen de Thaise koningen het niet winnen. De regeringsmonopolies worden afgezwakt: Engelsen krijgen vrijhandel, in- en exportbelastingen worden lager. Ook met andere lanen worden voor die landen gunstige contracten gesloten.
Thailand wordt gemoderniseerd.
Koning Chukalongkorn wil veel administratieve en financiële hervormingen doorvoeren. Een opmerkelijk besluit is dat men niet meer verplicht is voor de koning te buigen (dus hier begint het knabbelen aan de absolute monarchie). Hij loopt iets te hard voor de zittende administratie en er ontstaat bijna een burgeroorlog. Later zet de modernisering door. Thailand heeft moeite om zijn onafhankelijkheid  te handhaven; moet Franse controle over Cambodja erkennen, Maleisië komt onder de Britten.
1e en wereldoorlog/ einde van de absolute monarchie
Thailand heeft in de 1e wereldoorlog sympathie voor de Duitsers, uit rancune voor het verlies aan invloed en gebied aan de Fransen en Britten. De koning wil neutraal blijven.  Als geallieerden winnen kiezen de Thai de winnende zijde. Dat maakt dat men in de jaren 20 de ongelijke, voor Thailand onvoordelige verdragen die zijn gesloten, kan weg onderhandelen.
In de lage ambtenarenkringen komen westers opgevoede mensen en dat maakt dat er meer onvrede komt met de koninklijke regering. Men is steeds meer ontevreden met de onrechtvaardigheden van de hiërarchische monarchie. Er komt een coup (1932) en voor het eerst in de geschiedenis wordt de koning tot een ceremoniële figuur.
2e Wereldoorlog en daarna(o.a. Vietnam oorlog)
Als Frankrijk door Duitsland wordt bezet, grijpt Phibun - de militaire leider van Thailand – de kans om west Cambodja te bezetten. De Japanner bezetten Thailand, ongeveer tegelijkertijd met Pearl Harbour. Er volgt een orlogsverklaring van Thailand tegen US en Engeland omdat men denkt dat de Japanners de oorlog zullen winnen. Japan laat de beruchte Birma- of Dodenspoorlijn aanleggen: 415 km van Thailand naar west Myanmar met behulp van krijgsgevangenen.
Onder de neus van de bezettende Japanners wordt het verzet opgezet (men weigert bv. de oorlogsverklaring door te geven), er ontstaat een verzetsbeweging, in naam o.l.v. de dan jonge koning. Aan het eind van de oorlog weet USA te voorkomen dat de Thai door de Britten gestraft worden voor hun collaboratie met de Japanners.
De jonge koning wordt dood in bed gevonden onder niet opghelderde  omstandigheden Thailand wordt gezien als bolwerk tegen het rode gevaar (na de nederlaag van de Fransen in Cambodja).
In 1957 zijn er democratische verkiezingen (met veel dwang met daarna een militaire coup - generaal Sarit). De koning wordt aan het hoofd van de sociale hiërarchie geplaatst en is de bron voor de legitimiteit van de regering. Een economisch voorspoedige periode breekt aan. Sarit legde critici het zwijgen op. Cambodja en Laos zijn marxistisch, Prins Sihanouk bindt nauwe relaties met China aan. Sarit keert zich tot VS, die troepen in Thailand legeren i.v.m. de Vietnamese oorlog (in 1968 rond de 40.000 - Sarit is dan al overleden); de basis voor bombardementen in Noord-Vietnam en Laos. De economie wordt volgepompt met dollars, veel Thais zijn van de Amerikanen afhankelijk, blootstelling aan westerse cultuur met druk op de traditionele cultuur.
Tegelijkertijd ontstaan er veel desillusies bij de boeren en weerstand tegen de regering in Bangkok. Er ontstaat een brede linkse coalitie. Samen met de invloed van de Maleisische maatschappij en de dreiging van Moslimterroristen in het Zuiden brengt dat onrust. Democratische verkiezingen lijkt meer democratie te brengen, maar opnieuw komt er een repressief militair bewind. Coalities en rellen wisselen elkaar af. De koning en de middenklasse beginnen de vaak gewelddadige rechtse organisaties te steunen, vanwege het niet uitgebalanceerde radicalisme van de studenten. Veel geweld. Vervolgens: gedwongen anticommunistische indoctrinatie van dissidenten. Diverse generaals na elkaar aan de macht.
Economische crisis in 1997, vrije val van de Baht. Thailand wordt genoodzaakt hulp te zoeken bij het IMF met als tegenprestatie de verplichting tot enorme bezuinigingsmaatregelen. Dat wordt in het buitenland toegejuicht, in het binnenland komt er veel verzet de door de crisis verarmde bevolking.
Bij de verkiezingen van 2005 wordt Thaksin premier, met veel steun onzer de bevolking en verzet bij Thailand’s elites. Verzet door People’s Alliance (yellow shirts - PAD) die koningsgezind zijn. Daartegenover staan Thaksins volgelingen, de red shirts (UDD - verenigd Front voor Democratie en tegen Dictatorschap). In mei 2014 de zoveelste militaire coup, dat levert de National Council for Peace and order (NCPO) op. Bijeenkomsten verboden, idem journalisten. Er moet weer een nieuwe grondwet komen ……

De dood van de koning in 2016 staat nog niet in de boeken, onduidelijk is wat daarvan de gevolgen zullen zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten