maandag
20 februari
Het voelt als vertrekken voor de laatste
etappe in Myanmar: nog een klein weekje en dan zijn de 38 dagen Myanmar achter
de rug en gaan we een heel ander traject tegemoet. Eerst nog genieten van de
Golden Rock en Hpa-An, de twee hoogtepunten van deze week.
We hebben een 2e gids erbij:
Tsi Tsi, een jongere dame ook uit Inle Lake die in Inle Lake bekend is, maar
het deel na de Golden Rock nog niet goed kent. Moh Moh vroeg ons of het voor
ons oké is als
ze meegaat.
Taukkyan
Oorlogskerkhof
Niet ver buiten Yangon ligt een van de
drie Britse begraafplaatsen van oorlogsslachtoffers van de 2e
wereldoorlog, van 1939 - 1945. Hier liggen de soldaten die onder de Britse
kroon gediend hebben: Engelsen, Schotten, soldaten uit India, Shiks, Punjab,
ea., Birma, Afrika en meer. Prachtig onderhouden liggen de duizenden graven,
met opschrift van het regiment waar ze toebehoren en hun soldaten nummer,
regelmatig ook onbekende soldaten “Known only to God”. Er zijn 6734 soldaten
met naam en toenaam bekend, vaak met een extra opschrift door de familie zoals
”Onze geliefde Zoon”, 867 graven met onbekende soldaten en op de zuilen en in
de Memorial (boeken met namen op alfabet in een kluisje dat je kunt openen)
staan de namen van 27.000 soldaten die nooit terug gevonden zijn. We denken bij
het rondlopen aan Margraten, waar nog meer graven liggen. De begraafplaats is
prachtig onderhouden, overal mooie planten. Ook hier heel indrukwekkend.
Onderweg van Yangon naar Bago en Kyaiktyo
(Golden Rock) schieten we nog enkele foto’s van zwaarbeladen voertuigen en een
rubberplantage. De rubberplantage is geen bijzonderheid: er komen in dit deel
van Myanmar nog heel veel rubberplantages voor.
We komen in Bago, de hoofdstad van de
vroegere Mon-koninkrijken. Het heette vroeger Pegu en was het bastion van het
Therevada Boeddhisme in de 15e eeuw gedurende het bewind van de zeer
vrome Koningin Shin Sawbu. Zij droeg haar troon over aan de alchemist Monnik
Dhammazedi die ook de dochter van de koningin trouwde.
Kyaik
Pun Pagode
Dit is een 16e eeuwse pagode
in de openlucht van vier enorme Boeddha’s in een vierkant met de ruggen tegen
elkaar. Het rug aan rug is van de Mon voordat ze zich naar Bagan en Thailand
verspreiden afkomstig. Ze representeren Siddhartha Gautama en z’n 3
voorgangers, alle op het moment van hun verlichting. De legende zegt dat de
verlichte Siddhartha Gautama een reis naar Birma maakt, dat in die tijd nog onder
water staat. Hij ziet een vrouwelijke “hamsa” (een soort eend) op de rug van
een man op een klein eilandje en hij voorspelt dat hier binnen 1500 jaar een
voorspoedig koninkrijk komt. En jawel, in 825 nChr. stichten twee prinsen,
bekend als Hanthawaddy de stad. Het ‘hamsa’ motief zie je vandaag nog overal in
Bago.
Shwetalyaung
Reclining Boeddha
Gebouwd in 994 nCh. door
koning King Migadepa om zijn bekering tot het Boeddhisme te vieren. Het hoofd
van deze 55m lange liggende Boeddha ligt op een versierd kussen; de kleding,
nagels, voeten zijn goudkleurig. Na Alaungpaya is Bago in de 18e
eeuw verwaarloosd tot men bij het aanleggen van de Britse spoorlijn in 1880
deze Boeddha ontdekt en deze gerestaureerd wordt. Op de voeten zijn weer
allerlei tekens afgebeeld die ieder een betekenis hebben, maar weer heel anders
dan bij de liggende Boeddha in Yangon. Deze Boeddha ligt ook onder een van staal
geconstrueerde hal. Een 100 m naar het zuiden ligt in de openlucht een replica
uit 2002.
Shwemawdaw
Pagode
Vanuit de wijde omgeving kun je deze
pagode zien. Er zit 1,5 ton goud op; aan de bovenkant, de onderkant is goud
geverfd. Deze pagode zou in 582 v.Chr. gebouwd zijn om enkele haren van Boeddha
te bewaren. Door volgende generaties is de pagode steeds hoger gemaakt, tot de
114 m van nu. Bij een aardbeving in 1917 is de top eraf gevallen. Die top ligt
er nu nog naast, men heeft er een stupa op gebouwd, waarvoor men apart kan
bidden.
de top is van de pagode gevallen bij een aardbeving. Die ligt nog hier en er is een stupa opgezet
Hindoe-achtige beelden
We lunchen vroeg in Bago en rijden
verder naar Kyaiktiyo waar de zeer beroemde Golden Rock ligt. In het stadje
moeten we overstappen in een open vrachtwagen, waar ruim 45 mensen in gaan. De
weg naar boven is smal, je mag er alleen maar met die vrachtauto’s naar toe en
die moeten op bepaalde plaatsen op elkaar wachten omdat er niet overal 2 auto’s
naast elkaar kunnen. Het is een hele bedoening. Een 30-tal van deze trucks
rijden constant af en aan, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds. Duizenden,
duizenden toeristen, pelgrims, overigens het overgrote deel uit Myanmar en
combinaties van die twee bezoeken de Golden Rock.
Met bagage voor twee nachten op schoot
worden we in een truck gepropt en we denderen gierend naar boven over een zéér
steile bergweg. De vrachtwagens die ons naar boven voeren zijn met speciale
motoren uitgerust. Geer houdt de helft van de tijd haar ogen stijf dicht van
angst; en dit is alleen nog maar naar boven ……
Kyakhtiyo, Golden Rock
Maar als we boven zijn, blijkt het de
moeite waard, de Gouden Rots is ook wel heel bijzonder. Natuurlijk weer met een
legende. Het gaat over een grote bolder die door de koning van Thaton van de
bodem van de zee naar bovenop de rots is verplaatst om een haar van Boeddha te
bewaren. Die haar zou tussen de bolder die nu op de rots ligt en de rots zitten
en daardoor valt de bolder niet naar benden. Een wonderlijk verhaal, maar het
feit is dat je inderdaad een brede spleet tussen de gouden bolder en de rots
ziet en de bolder op een piepklein puntje blijft liggen.
De Gouden Rots is helemaal met bladgoud
belegd en door pelgrims worden er nog steeds gouden blaadjes opgeplakt. Je ziet
stukjes daarvan rond dwarrelen. Tsi Tsi verzamelt een paar stukjes voor Geer.
De Golden Rock ligt prachtig in de
namiddagzon. We blijven een tijdje boven, maar niet zo lang, want morgen komen
we nog een keer terug. Met een truck gaan we ongeveer een kwart van de afstand
terug en vanaf het uitstapstation lopen we een 100 m steil omhoog en dan zijn
we bij het Golden Rock hotel. Dat doet z’n naam eer aan: in de serre hebben we
prachtig uitzicht op de Golden Rock bij avond. En op de bergen rondom, waar je
overal kloosters ziet liggen.
de toegang tot het hele Golden Rock complex
topje van de Golden Rock
Golden Rock van de andere kant
de Golden Rock ligt op een haar van Boeddha en valt er daarom niet af
het plakken van
goudblaadjes op de rots
dinsdag
21 februari
Golden
Rock overdag
We blijven een extra dag hier. ’s
Morgens als het nog koel is, klimmen we in een uurtje naar boven, pittig. Het
laatste stukje nemen we een afsnijding en lopen we door een dorpje met
kindertjes, winkeltjes etc. trappen op naar boven. En als we boven zijn
bewonderen we de rots nog eens met de ochtendzon. En we kijken naar de
duizenden pelgrims en bezoekers en stalletjes met van alles aan eetwaar en
toeristische prulletjes. Veel Myanmar mensen zijn boven blijven slapen, in
tentjes of op matjes in daarvoor bestemde zalen. Er zijn sjouwers die
gigantische lasten naar boven sjouwen en als je slecht ter been bent, kun je je
in een ligstoel op bamboestokken door vier jongens laten vervoeren. Geer is
eerder uitgekeken en op de plaats waar ze zit, laat Moh Moh haar benen en armen
masseren met een bruinig vocht dat in een flesje met kruiden zit en dat ook
iets met berggeiten te maken heeft. Geer krijgt een korte massagebeurt mee.
We lunchen boven op de berg en dan gaan
we dezelfde steile weg naar het hotel weer terug, waar we een rustige namiddag
en avond hebben met een poging om de Golden Rock bij avond te fotograferen.
uitzicht op de bergen
overzicht over het hele gebeuren met stalletjes etc.
nats natuurlijk ook in dit complex
een van de beelden
Geer is eerder klaar en als MohMoh zich met een drankje waarin
o.a. iets van geiten en kruiden zit laat masseren, krijgt zij ook een beurt
sjouwers
sjouwen op het hoofd
een rots iets verder weg, aan het eind van het hele complex
een van de vele kiekjes over at er allemaal in het complex gebeurt
de Golden Rock bij nacht































Geen opmerkingen:
Een reactie posten